Kwoots

Elke dag word ik er wel mee geconfronteerd. Wij hebben namelijk een Loesje-kalender op de w.c. Bovendien hangt daar inmiddels ook al jaren een knipseltje met Wat is er mis met weten wat je nu weet en nog niet weten wat je voorlopig nog niet weet? (Winnie de Pooh). Uitspraken. Quotes. In de wereld van de sociale media word je er mee dood gegooid. Buiten dat eeuwige glas dat halfvol of halfleeg is. Waarbij iedereen altijd van het halfvolle is. De leukste mensen zeggen halfleeg, maar die gebruiken nooit quotes. Quotes bevatten heel vaak woorden als reis, pad, slingers, krachtvallen en berg. Als iemand die best van een beetje symboliek houdt, zitten er af en toe een paar tussen die echt mooi zijn. Het zijn vaak teksten die ik persoonlijk op een kaart heb gekregen van iemand. Of per sms. In ieder geval in een persoonlijke context, aanvullend en versterkend.

Het is ook niet erg om iets moois te gebruiken wat een ander heeft bedacht. Er is zoveel. Zoveel geschreven, zoveel tekst, zoveel woorden, zoveel muziek, songteksten. Maar het gebruik van quotes in sociale media vertoont helaas vaak zoveel wansmaak. Onpersoonlijkheid. Er zijn mensen die alleen maar quotes op het Internet gooien, nooit een eigen verhaal, tekst of opmerking. Quasi-diepzinnige teksten, het liefst met een roze gekleurd kadertje er omheen (of erger, iets met bloemetjes en/of konijntjes). En nee, dat zijn echt niet alleen kinderen. Zouden quotaholics die bevestiging van dat te volgen levenspad een beetje nodig hebben? Dat kan natuurlijk. Geeft ook niks. Want daar gaat het uiteindelijk om. Volgens quotes. Hoe je moet leven. Grappig genoeg zijn quotaholics vaak juist niet de mensen die ik nou zozeer als voorbeeld zou nemen. Bij tijd en wijle stijgt bij mij het jeukgehalte naar grote hoogtes, met teksten als De wereld is vol met poorten, vol met kansen, aaneenschakelingen van spanning die erop wachten benut te worden. Stiekem stel ik mij dan iemand voor die wenst te vluchten uit een vervelend huwelijk en al dertig jaar de zomervakantie in Drenthe doorbrengt. Twee keer in de week een karaoke-avond en de camping-bingo als jaarlijks hoogtepunt in Juli. Of al jaren geen seks meer, dan springen zinnen met poort en benutten al gauw in het oog, freudiaans gezien.

Zoals Lebbis ooit zei: Wees niet jaloers op mensen met wie je toch niet zou willen ruilen.

Begrijp me niet verkeerd. Ik houd van mooie teksten. Mensen die mijn blog wel eens lezen weten dat en zullen ook wel eens moe zijn geworden van die eeuwige songteksten. Verschillende verzinsels en uitspraken van mensen hebben mij ooit beroerd, laten lachen en tot nadenken gezet. Bovendien heb ik zelf ook wel eens een tijdje zo’n quote-tic gehad, toen Internet nog een voor mij nieuw te ontdekken wereld was, met zoveel moois binnen handbereik in één simpele muisklik. Fascinerend vond ik het. Nog steeds wel. Maar overdaad schaadt, vooral als het gaat verzanden in iets onpersoonlijks. Met één simpele muisklik ben je ook ineens zomaar iemand die je eigenlijk niet bent, maar graag zou willen zijn. Met behulp van de woorden van een ander. Niks halfvol of halfleeg, gewoon leeg. Dat is trouwens helemaal niet erg, als je geen dorst hebt. Persoonlijk ben ik dol op woordspelingen. Binnen dat gebied zijn er ook enorm veel nuances aan te brengen. Neig ook al gauw naar sarcasme, qua smaak. Kan echt gniffelen om de quotes van Grey Sky Thinking. Een fijne van hen vind ik bijvoorbeeld: It may feel like the whole world’s against you, but remember – a lot of them haven’t met you yet. Of: Think calm, happy thoughts as you drift to sleep and you’ll feel so much better tomorrow. Assuming you do wake up tomorrow. Heerlijk.

Die van leven, slingers en feestjes, daar heb je inmiddels een bakje voor nodig. Toch? En de dingen waar je niet dood aan gaat maar sterk van wordt…pfff. Ik weet niet eens zeker of ik wel sterk wil zijn. Waarom moet iemand altijd sterk zijn? Wat is er mis met een watje? Waarom is het maatschappelijk bepaald dat sterke mensen per definitie leuke mensen zijn? Ik ken sterke mensen die ik helemaal niet aardig vind. En ach, dat je als mens ook altijd op reis bent in’t leven. Zo’n gedoe. Voor degenen die eens gewoon lekker thuis willen blijven, in hun hoofd: A journey of a thousand miles starts with a single step. Then 10,596,238 more. I wouldn’t bother if I were you.

Om af te sluiten met een tekst van iemand, wiens woordvondsten ik vaak bewonder. Dit is één van mijn favorieten. Briljant gevonden, in al zijn eenvoud.

Vroeger was ik een twijfelaar, ik ben daar nu niet meer zo zeker van.  (Herman Finkers)