Festivals

Was best een leuke Line Up, toen in ’85. Festvals waren sowieso leuk. Zeker toen ik ineens oud genoeg was. Die eersten, die vergeet je niet gauw. Bovenstaande poster ooit al eens besteld en heeft jaren aan de binnenkant van een kast gehangen. Geen flauw idee waar ie is gebleven. Oudste heeft inmiddels ook wensen voor bepaalde festivals die eraan zitten te komen. Het frustrerende is dat het op zestienjarige leeftijd vaak vastloopt op geld en vervoer. De prijs van een gemiddeld festivalticket is behoorlijk. En dan moet je er ook nog heen, slapen, eten en drinken. Oudste had het over een mij onbekend festival-achtig gebeuren in Utrecht. Dat moet te doen zijn, kaartje was ook niet zo duur. Heel graag wil ze naar Pinkpop. Heb zelfs beloofd haar eerste festivalkaart te betalen. Dat gun ik haar, die lol. De rest zelf regelen. En dat valt nog niet mee, temeer omdat vrienden die ook graag zouden willen tegen dezelfde frustraties aanlopen. Dat van geld vooral. Of ze mogen (nog) niet. En Landgraaf ligt nou ook niet bepaald bij ons om de hoek.

Zelf had ik een beetje mazzel destijds, ook al was ik nog maar net zestien. Met vriendje en vrienden in bezit van rijbewijs. Volgens mij was toen een kaartje 25 gulden. Voor een heel festival! Enorm duur destijds. Gelukkig had ik een bijbaantje in die tijd. Slapen in een tentje natuurlijk. Of die keer met een paar anderen in een grote tent tijdens Pinkpop. Wat achteraf niet zo’n goed idee bleek, met alleen een buitentent en een zeer regenachtig Pinkpop. Nog nooit zo doorweekt geweest. Gelukkig blijven luchtbedden drijven.

Live optredens vind ik nog steeds fijn. Al ben ik wel steeds kritischer over wie ik wel of niet wil zien en waar. Kleine zaaltjes zijn het mooist. Eerder tuften we midden in de week nog wel eens naar Paradiso of de HMH, maar qua energie trek ik dat niet meer. Geeft ook niks. Kan rustig iets missen. Ik heb een rijtje artiesten en bands in mijn top-lijstje waar ik het wel voor over heb. Maar festivals – ik moet er niet meer aan denken. Teveel gedoe. Veel teveel mensen. Kan dat prima achter me laten, mooie herinneringen. Stokje doorgeven nu.

Binnenkort rijden we met Jongste naar Ziggodome voor háár eerste concert. One Direction. Leuk toch. Zal ze niet vergeten. Je begint met In De Maneschijn, via K3 en Hitzone naar boybands, om vervolgens bij een zelfs voor mijn smaak te luide bands uit te komen. Zoals Oudste. Jongste telt de dagen af, slaapt inmiddels al een tijd tussen heel veel hoofden. De muur was vol en nu is het plafond inmiddels aan de beurt. Beplakt met je tegemoet lachende Wan Daireksjun knulletjes. Paar jaar terug was het Oudste’s dingetje. Had zelfs een Meet & Greet gewonnen met de jongens, samen met vriendinnetje. Ze gaat wel mee met Jongste en daar is ondergetekende blij om, want zo kunnen wij buiten mooi wachten, onder genot van drankje, en kan zij Jongste en vriendinnetje beetje begeleiden. Het is mooi om muziek mooi te vinden. Alles ontdekken. Identiteit-dingetjes enzo. Moeten ze vooral zelf doen. Ik zie wel eens mensen zeggen dat ze al vanaf hun derde fan van Bowie waren. Bullshit. Ja, Rebel Rebel vonden die meiden van mij als kleuters ook leuk, dat deuntje en “die piraat”.

Nu Oudste nog op de live toer. Hopelijk gaat het haar lukken, met de muziek die ze wil zien. Op precies dezelfde leeftijd die zij nu heeft zat ik dus als bakvis in Torhout in 1985, met de bovenstaande Line Up.

tw1