Wave after wave

Dat van die holtes en ‘kuurtje, klaar’ was iets te optimistisch achteraf gezien. Pijn, uitval, gedoe. Ik ken wel moe inmiddels, maar dit moe is niet leuk meer. Dat je er slecht van slaapt omdat het hoofd zo’n pijn doet. Ook te moe om het allemaal uit te leggen, maar ben volop aan het dokteren om alles duidelijk te krijgen. Monster is inmiddels ook niet aardig meer. Na twaalf jaar weer eens in een MRI-apparaat gelegen vandaag. Hoor vrijdag meer van neuroloog. Tussen het gebonk en alles door hoor je de muziek op de koptelefoon amper, maar juist in een soort letterlijke stilte voor de storm kwam dit liedje voorbij. En Meneer Probz zong:

“I’m stuck here in between
I’m looking for the right words to say”

Vond ik ironisch toepasselijk, in die tube, waar bewegen doodzonde nummer één is en dat juist toen linkerarm en been hun eigen leven gingen leiden op een Tourette-achtige manier met die enthousiaste spastische moves. Wat ze ook doen als ik wil slapen. Maar overdag in slaapstand verkeren als je ze nodig hebt. Etterbakken. Ik vind dit trouwens een heel mooi nummer en heb hem laatst in mijn stemlijst van 3voor12 gezet, als één van mijn tien favorieten van 2013.

Ook:

“I’m slowly drifting, drifting away
Wave after wave, wave after wave
I’m slowly drifting 
And it feels like I’m drowning
Pulling against the stream”

Soms is land in zicht wat verder weg dan je wenst, even een beetje hogere golven. Gelukkig heb ik een zwemdiploma. En bestaan er vuurtorens. Een ferme borstcrawl kost nou eenmaal energie, vooral in het donker wanneer je even niets ziet. En is nodig om straks weer voet aan een in licht gehulde wal te zetten.