Lekker vies

Ik eet makkelijk. Lust heel veel. Bijna alles. Als kind vond ik alleen gekookte andijvie ‘niet zo lekker’, maar at het wel. Ik vind heel veel dingen smakelijk en sommige dingen heel erg lekker. Ik lust alle vis, van haring tot mosselen. Vis is sowieso één van mijn favorieten. Net een treetje lager dan kaas. Kaas heb ik het liefst zo lopend en stinkerig mogelijk. Rood en ook blauw. Als ik ooit op dieet zou moeten, zou een kaasverbod het meest moeilijke zijn. Zuurkool, heerlijk. En alle pasta en pizza. En brood, alles.

In het pre-te moe dus psychisch tijdperk, constateerden ten minste twee van de peuten en paten dat ik een ‘zoutpilaar’ was. Waarbij zij mijn psyche verklaarden als ‘alles binnenhouden’, ‘rantsoeneren’, ‘berekenend’ doch ‘emotioneel’. En beiden met de constatering dat ik een voorkeur voor zout heb. En of ik van de zee hield? Dat vond ik op z’n minst fascinerend. Vooral doordat een paat dat meende te constateren door uitgebreid mijn tong te bestuderen. Daar zit je dan, met je tong buitenboord, en iemand ziet gewoon dat je heel erg van zee en zout bent. Ik heb voor minder m’n tong uitgestoken.

Klopt. Ik ben van zout. Kan niet veel zoete dingen bedenken die ik lekker vind. Gebak eet ik plichtsmatig, soms. Soms denk ik dat ik teveel testosteron heb, omdat ik niet veel met chocola heb. En dat gedweep met wijn en chocola. Houd toch op! Vreselijke combi. Wijn en kaas. Punt. Mutsen. Gelukkig denk ik dan altijd aan die paat en de tong, qua chocolade. Tongfilet? Heel lekker. Chocoladeletter? Neuh. Die M van mij ligt er vaak in Maart nog, beetje wit uitgeslagen.  Heel soms heb ik zo’n zoetmoment. Na het eten. Met als enige drop Parkeerwachters of een heel lekker toetje in een restaurant. Maar meestal kies ik voor koffie.

Zoals gezegd, ik lust best veel. Afgezien van hersens, varkenssnuiten of Haggis gaat het best. Ik eet geen jonge dieren. Simpelweg omdat ik dat niet nodig vind. Zal het best lusten, maar genoeg alternatieven. Laat kalveren en lammetjes maar lekker opgroeien. Geen Foie Gras of kreeft. Bio eieren, dat werk. Vis duurzaam. Slakken en oesters vind ik flauwekul, culinair overschat slijmerig gezwam.

Er zijn echter een paar dingen die ik écht verafschuw. Ja, die heb ik. Waarvan ik al misselijk word als ik eraan denk.

1. Bebogeen.

Mijn hoogstgenoteerde gruwel. Wie heeft dit ooit bedacht? En zijn er echt mensen die dit op hun brood smeren? *Rilling*

2. Kokosbrood

Bestaat het nog? Lust überhaupt iemand dit? Ieuw.

3.  Laurierdrop

Bah! Vies! Dit bedenk je toch niet?

4. Tonic

Smerigste frisdrank ooit

5. Campari

Geen commentaar. Te vies, te bejaard en je moet wel een hele erge zuurpruim zijn om dit te lusten. Dan nog liever chocolade.

Bon apetit et au revoir xx