2012

2012 begon best prettig in Januari. Dat ik in zo’n donkere tijd in staat was de vijfenzestige verjaardag van een fijn muzikantje te vieren, samen met hele leuke mensen, was een leuk begin.

bowie65

En traditiegetrouw – en al heel lang en hopelijk nog vele jaren – samen met Han en José mooie muziek- en persoonlijke momenten. Qua muziek bijvoorbeeld Blaudzun in Metropool. Moest wel mijn laarzen uit doen, want zere voeten en enkels. Maar op sokken wordt de muziek niet minder.

vf6f_blaudzun_5

En, ergens in maart geloof ik, één van mijn favoriete bandjes aller tijden, The Waterboys

wb

Van Flame On My Head en The Pan Within tot dennenappel within my belly. Tussendoor nog even heel ziek hondje…

md

De drang om naar een strand te gaan kwam ongetwijfeld van mij. Dat impulsieve en dan op het strand zijn op de meest mistige dag ooit. Mijn gevoel voor timing is nooit zo halleluja geweest. Maar we gingen. Wie kon bedenken dat dit de laatste keer aan zee voor Moby was? Ze hield zo enorm van de zee, het strand. Raampje van de auto opendoen vlak voor aankomst, dat zij de zee rook en compleet hyper werd.

bloemendaal '12 00048

Zonsondergang op 21 maart. Lente begint. Moeder Natuur is voor mij altijd al vele malen ‘officiëler” geweest dan welke geboorte van welke Jezus dan ook. In mijn leven zijn er niet veel dagen geweest dat ik de ondergaande zon van 21 maart heb gemist. Zo ook dit jaar. Ik rijd er elk jaar even heen, de plek waarvan ik weet dat ik haar daar het beste kan zien. Soms heb je dan een kadootje, qua lucht, en licht, zoals afgelopen jaar.

Digital StillCamera

In de tussentijd worden de minder fijne dingen steeds minder fijn. Na drie jaar geploeter was het onafwendbaar…

Kopie (2) van 2012-04-17 12.28.07

188 buisjes bloed en onderzoeken verder ging het ineens toch bergopwaarts. Stap voor stap, maar ze kwam, zag en overwon, die Guus :-))

Mei. Mijn favoriete maand. Ik ben in mei het liefst gewoon thuis, de maand met het minste verlangen om op vakantie naar het buitenland te gaan. Ik houd van Nederland in mei. De kleuren, de bloemen, de geur, het frisse groen. Mijn energie, vooral in mijn hoofd. Gras. Buiten zitten. De vogels. Het planten van bloemen in potten en manden, heerlijk. Ik zou wel 12 maanden mei willen.

Begin mei dagje op het water, altijd fijne uitstapjes.

Digital StillCamera

Ook in mei, Jannarok, Hemelvaartsdag in Diepenheim.

540254_310660405683953_100002199871660_741696_575092827_n

De tuin was er klaar voor, wij ook. Van alles te vieren, met name de gezondheid van Guus. De voorbereidingen voor het tuinfeest waren in volle gang en we verheugden ons er zeer op! Catering geregeld, mensen van ver hadden onderdak gevonden, muziek uitgezocht, tuinverlichting klaar, het weer was veelbelovend voor dat weekend. Niets dat ons kon tegenhouden. Kom maar op met dat feest.

Digital StillCamera

En toen werd de hond verlamd. En toen was ze er niet meer. Een paar dagen voor het feest. Voor een ieder die mij enigszins kent en/of mijn blog volgt hoef ik niet nogmaals uit te leggen wat dat beest voor mij betekende. Te jong, te wreed en onnodig. Dag feest. Na zes weken beleefde ik de eerste dag zonder een keer te huilen. Nu, na zeven maanden denk ik nog elke dag aan mijn grijze alles. Ik geloof niet dat dat ooit zal verdwijnen.

Ik heb zoveel foto’s van Moby, maar daar op dat strand in die mist, dat zijn echt de laatste kwam ik achter. Met zelfs een eerbetoon, gemaakt door Annelin. Da’s niet zo gek, want in huis was het grijze ouwe wijf wel een soort van afgod(in), maar toch, met de kennis van nu lijkt het een voorgevoel. Bullshit natuurlijk, maar sentiment valt zo nu en dan op de goede plek. Dag Moobje.

Digital StillCamera

Maar alles gaat door en dat lukt natuurlijk ook. Vooral als een dochter 12 wordt een paar dagen erna. Dan valt er wat te lachen en te vieren. Vooral vieren. Verdriet en plezier, het blijft een dun lijntje tussen die twee en zo zal het altijd gaan.

Annelin jarig, 28 Mei.

an

Fijn dat Tineke en Will er ook waren, lieve Tinus. Geen foto van toen, maar wel van eerder dit jaar. Bij Bowie’s AOW feestje in Amstelveen.

Digital StillCamera

En ik heb weken alle plekken vermeden waar ik dagelijks liep. De eerste keer weer Sterrebos deden we met vier man sterk. Wat ik vooral kende met twee vrouw sterk, een hond en ik. Heb daar als een Grolsch-tap gelopen. Later nog een paar trappen in het gat en gewoon gaan, naar al die plekken. Want we hebben teveel mooie plekken hier in de omgeving om niet NIET naartoe te gaan, ook zonder hond. Eerste keer Schipbeek weer, gelukkig samen met de meisjes. Inmiddels overal allang weer alleen aan het lopen, gaat prima.

Kopie van 2012-07-15 13.54.33

En dan heb je de jongste, waarvan de eerste dag basisschool  nog lijkt alsof het gisteren was en voor je het weet is die laatste dag aangebroken.  Eerst was er De Oudste, maar toen was er nog steeds De Jongste. Basisschool is verleden tijd, al een half jaar inmiddels. Gek dat het ook echt ‘weg’ is, want middelbare vraagt genoeg aandacht. Annelin op de Catwalk, dag Stedeke, hallo Waerdenborch.

Digital StillCamera

En oudste kampeert hier met klas in tuin….

Digital StillCamera

Ook zijn er mensen om je heen die spontaan goede ideeën hebben. Zoals vandaag bedenken, morgen naar Egmond aan zee. Mensen die jou redelijk kennen, dierbare personen waaraan je niet altijd alles hoeft uit te leggen. Die, ook als je er ‘even niet bent’, je dat nooit kwalijk nemen. Ze zijn er altijd. En al heel lang. Zoals Marian. En misschien vind ik dat soms te vanzelfsprekend (sorry), maar juist daardoor zijn het mensen die je altijd om je heen kunt verdragen. Ook in een hotelkamer.  “Het waren twee fantastische dagen!”

IMG_0305

Nog iets moois….Pearl Jam! Tweede concert in het nieuwe Ziggo Dome. Voor mij persoonlijk een geweldig concert, doordat zo’n beetje al mijn favorieten werden gespeeld en gezongen. Eind Juni, goede energie en Vedder & Co. Fijn fijn.

novum

http://www.nu.nl/muziek/2845180/pearl-jam-hartstochtelijk-in-ziggo-dome.html

Zomervakantie in eigen land dit keer. Was prima, geen gedoe en geen gereis. Geluk met het weer en dagjes uit. Enige nadeel is dat ik de Middellandse Zee wel mis, nu na anderhalf jaar. Verwend ja. Maar het was goed zo, prioriteiten verschuiven sowieso naar een soort van basis. Home is where the heart is. En overal ter wereld is er wel het licht wat je wenst, ook in Nederland. Zoeken naar kost vaak meer energie dan zien wat er dichtbij is.

Digital StillCamera

Nog dichterbij huis

Kopie (2) van 2012-08-02 15.10.58

In de tussentijd is er een vriendin die mij inmiddels al dertig jaar dierbaar is en die heeft besloten dit jaar naar Engeland te verhuizen. Regina. Ouwe. Niet leuk, maar begrijpelijk. Wat alles heeft te maken met het jarenlang vechten voor en het omgaan met een partner met Parkinson, waarbij mijn progressie hooguit een fractie is van hetgeen zij doormaken. Het afscheidsfeestje was lastig, maar wetende dat Regz, Andy – back to family – en kinderen het goed maken, daar aan de zee in Cornwall, maakt mij blij. Zal zeker één van mijn tripjes zijn het komende jaar. Regz will always be my Tinseltown in the rain 🙂

oo Ouwe & Ouwe, Augustus 2012.

Lekker warm was het ook soms

2012-08-19 12.42.38           water

Wil ook zo graag een keer weer het jaarlijkse weekend met de HBO-J meiden doorbrengen. Te vaak moeten cancelen de afgelopen jaren,. De Zee dit jaar weer. Ik doe een dringend beroep op o.a. het monster om al die plannetjes door te laten gaan komend jaar.

Digital StillCamera

Een ander hoogtepunt van 2012 vond ik wel het concert van Patrick Watson. Er zijn niet veel artiesten waarbij ik zoveel intimiteit, passie en nabijheid heb ervaren. Heb Watson al jaren zeer hoog. Nu eindelijk live gezien, hoe mooi. “Lighthouse’ is geloof ik mijn meest dierbare lied van 2012.

BILD7099

Mooie dingen van dit jaar. En dan gaan de blaadjes vallen. En dan landt alles van alles daarvoor ineens zo hard. Als het goed en bergopwaarts gaat met degenen die je lief hebt, dan kun je je blijkbaar permitteren je over te geven. Dat dat begint met een stemming die niet zozeer vol van licht is. Gelukkig is er afleiding, want er is altijd wat te vieren. Han vijftig bijvoorbeeld, leuk feestje!

Digital StillCamera Digital StillCamera  BILD7250 jm      Met José, vind deze foto vooral leuk, omdat we eigenlijk niet zo vaak samen op de foto staan, toevallig twee keer dit jaar (zie foto boven). Toch kennen we elkaar inmiddels al bijna dertig jaar. Soms zeggen ze over mensen dat je ‘ze midden in de nacht kunt bellen’, als er iets is. Ik weet dat dat kan. Alleen de gedachte zegt veel. Mooie momenten weer beleefd dit jaar, met Han en José.

BILD7252

De rest van September vergeten we maar even……

Guusje 16 in oktober!

BILD7266

Alsmede Radiohead gezien.

media_xl_1390664

De rest van oktober vergeten we maar even….

November. Vierenveertig geworden dit jaar.  Man man. Leuke kadootjes, dat wel!

mm78       Digital StillCamera

En lieve Karoline karoline zandvoort 00018

En ook mooi, een nieuw buurmeisje. Mila. Kleine dingen die onverwacht heel even een vertrouwd gevoel gaven… Ben blij en vereerd tot peettante te zijn gedoopt.

m en m

Crossing Border, terwijl iedereen bij Kyteman zat (ik ook even), genoten van Mark Lanegan

Familieomstandigheden zijn ook veranderd, wel een bewogen jaar geweest. Maar pakjesavond was gezellig, alsmede de kerstdagen. Kleine meisjes worden groot…

GA

En ik wil – bijna aan het eind – iemand noemen die eigenlijk altijd voor mij, voor ons klaar staat. Onvoorwaardelijk. In 2012, maar eigenlijk altijd. Mama. En oma. Dank voor alles. Ik besef maar al te goed dat het voor velen van mijn generatie al niet meer vanzelfsprekend is een moeder te hebben. Ik ben er enorm dankbaar voor. Ook met een lieve schoonmoeder. Lucky me!

Altijd in voor een geintje, die moeder van mij 😉

kerst '08 00049

Gelukkig heb ik door het schrijven van dit laatste blog van 2012 weer even op een rijtje gekregen hoeveel mooie momenten er zijn geweest in het afgelopen jaar. Met name de kleine dingen, wellicht voor de lezer niet zo interessant, voor mij groter dan je zou denken. Het is maar een selectie. Beseffende, dat er vele dagen geweest zijn dit jaar waarin ik misschien meer dan andere jaren in mijn schulp ben gekropen. Solitude, wat heb ik dat vaak nodig gehad dit jaar. De zorgen rondom Guusje vond ik heftig. Ben dankbaar en opgelucht dat Oudste een enorme gezondheidsstap heeft gemaakt. Het verlies van Moby heeft mij erg geraakt en nog. Maar de scherpe kanten zijn er af. 2011 vond ik persoonlijk een fijner jaar dan 2012. Maar dat is geweest en ik heb alle vertrouwen in het komende jaar. Met al een paar dingen waar ik mij op verheug.

Lieve mensen, rest mij nog jullie een enorm fijn jaar te wensen. Blijf gezond, dat vooral. Blijf lachen en blijf je verbazen. Blijf een mening houden. De jouwe. Blijf genieten. Van grote en kleine dingen. De jouwe. Blijf vooral jezelf. Voor een ieder die het nodig heeft op dit moment: sterkte. Voor een ieder die plezier heeft: deel het, ik lach graag met je mee! Ik groet degenen die mij volgen op de achtergrond en liever onzichtbaar blijven. Ik dank allen die een enorme steun zijn geweest dit jaar. Ik heb jullie lief. Ik dank de mensen die mijn blog lazen en degenen die mij hebben vermaakt met mooie verhalen en die mij aan het denken hebben gezet en hebben laten lachen. Of muziek hebben gedeeld en op enige manier inspirerend waren. En zolang we gelukkig niet weten wat er zich achter elke voordeur afspeelt, weten we in ieder geval dat we zorgvuldig om moeten gaan met oordelen. Love and understanding. Geen groter cliché was ooit zo waar. Ik sluit het jaar heel graag af met een liedje waar ik vrolijk van word. Toen en nu. Love and understanding. Love is all.

Veel licht en liefde voor iedereen, in welke vorm dan ook. Happy New Year.

Margreet x

Dreaming

Dat van dat licht en vuurtorens, dat is moeilijk uit te leggen. Pogingen gedaan, maar óf het wordt redelijk gedram, óf het is toch niet uit te leggen. Dat het niet om zon en blauwe luchten gaat. Dus dat doe ik ook niet meer. En dan ineens, komt er iets, iemand, een lied op jouw pad. Met woorden en gevoel, zoveel beter beschreven dan ik ooit zou kunnen. Ik was er zelfs een beetje van uit het veld geslagen, toen ik het hoorde. Als eerste nummer op het album, ook dat nog.
En zo’n fijne avond was het, daar in Nijmegen. Met juist die mensen om me heen die het wel snappen. Dat van die vuurtorens. Dat juist zij er ook waren. Dank, Karoline en José. En blij dat ik toch dat vuurtorentje kon overhandigen aan degene die verantwoordelijk is voor één van de mooiste liedjes ooit. En zie hier, een zweterige en emotionele ondergetekende die desbetreffende  muzikant bedankt. En ben nu de trotse bezitter van een schrijfsel en getekende vuurtoren van Patrick Watson himself.
Ik loop een beetje achter in berichten. “To help us get back into the world”.  Zoiets.
Lighthouse
Leave a light on in the wild
‘cause I’m coming in, a little blind
Dreaming of a lighthouse in the woods
shining a little light to bring us back home
When to find you in the backyard?
Hiding behind our busy lives
Dreaming of a lighthouse in the woods
to help us get back into the world
‘Cause I know
I’ve seen you before
Won’t you shine a little light
on us now?

Won’t you shine a little light
in your own backyard?
Won’t you shine a little light
in your own backyard?

Dreaming of a lighthouse in the woods

Kampong Deepen

Gezelligheid in de tuin vandaag. Guus en de meidenklas van veertien stuks sluiten het jaar af. Niet een makkelijk jaar geweest voor het deerntje, gelukkig veel te genieten voor haar de laatste tijd. Bergje op! Mooi stel dit.

Vandaag het verwachtte telefoontje van mentor Bram (Oo-Aa-Wee, voor intimi) dat ze uiteraard niet bevorderd is naar 4 VWO door teveel ziekteverzuim. Maar 4 HAVO vond het team akkoord – cijfers zijn goed genoeg voor VWO, maar simpelweg  te weinig cijfers. Rotvakken eruit en keuzeprofiel. Mooi met dit bovenstaande stelletje mee naar de volgende fase, blij kind! Met als extra keuzevak wiskunde, om VWO in beeld te houden. Nu maar hopen dat gezondheid goed blijft gaan, heeft ze zo verdiend. Na de vakantie gaat ze naar dezelfde middelbare school die ik bezocht. Van die hele rare fases in een moederleven, temeer omdat dat nog als gisteren voelt. En zag dat sommige leraren van weleer nog steeds doceren. Kan niet waar zijn dat de tijd zo snel gaat.

Het stinkt hier inmiddels enorm naar vuurkorf en de kaarsen en fakkels zijn aan. De gezelligheid in de achtertuin gaat nog wel even door vermoed ik. Wat een prachtige leeftijd – die meiden. Zo herkenbaar, genieten staat voorop en zo hoort het! Verantwoordelijkheden mijlenver weg. In een poep en een scheet ben je werkende, getrouwd, met hypotheek en uiteindelijk moeder. En heb je op een dag zelf een kind van vijftien, die jouw Gisteren visueel maakt.

Dagjes plukken.

Dat

pakken ‘ze’ me niet meer af. Wie of wat die ‘ze’ ook zijn.

Onverwacht en spontaan. Mooiste lichtpunten. Beloond met zon, blauwe luchten, dierbaar gezelschap en de zee.  En – niet toevallig – de constante, visuele en tastbare aanwezigheid van een veilige haven en licht. En nee, ik heb mijn roeping als dominee niet misgelopen. Ik constateer alleen maar. Het is zoals het is. Vrij simpel en simpelweg best fijn.

Egmond aan zee. 14-06-’12

Saluutjes x