Duim, vinger en oordingen

Mijn rechterduim hokt al een tijdje. Hij woont niet samen, maar beweegt nogal moeizaam. ’s Morgens zit ie eerst compleet op slot, dan moet ik duim dwingen te bewegen, wat met een hokkende en knakkende beweging gepaard gaat. Niet zonder pijn overigens. Ben er dankzij mijn grote vriend Google achter dat ik te maken heb met een zogenaamde Triggerfinger (niet te verwarren met de band van de zuiderburen). Het komt vaak voor, dus wellicht bekend bij sommigen van jullie lezers. Het is in ieder geval tot nu toe wel de meest stoere naam voor een aandoening die mij ten deel is gevallen.

Ook las ik dat een Triggerfinger het meest voorkomt bij de duim en zelden bij de wijsvinger. In de medische wereld maken ze het ook stoerder dan het is blijkbaar. Maar dumbthumb bekt minder lekker, snap ik ook wel. Bovendien komt het vooral voor bij vrouwen tussen de 45 en 65 jaar. Heel raar, val helemaal niet in die categorie. Steeds geen zin in huisarts, maar de zwelling onderaan mijn duim wordt groter, het bewegen steeds moeizamer en de pijn heftiger. Ik bind het vooralsnog in met sporttape en dat helpt wel enigszins.

En omdat je niet wekenlang dagelijks Ibuprofen in de mik kunt jassen, ben ik overgestapt naar Kurkuma als ontstekingsremmer. Jullie kennen mij wellicht als iemand die zwaar tegen kwakzalverij is, maar ik geloof dus wel in voedingsmiddelen. Want daar is bewijs voor (mijn eigen bloedtesten en wetenschap) en ik merk het daadwerkelijk zelf aan mijn energie wanneer ik wel of niet gezond gegeten heb en bepaalde supplementen wel of niet gebruik. Maar als de Kurkuma onvoldoende gaat werken dan toch maar even een injectie in de dumbthumb laten spuiten door de huisarts. Heb in ieder geval positieve ervaringen qua herstel met injecties in pezen en gewrichten.

Een paar dagen geleden bedacht ik met mijn haperende brein en triggerduim dat ik de mandoline er wel even weer eens bij kon halen om de prei heel fijn te snijden. Had dat ding met spaarzegels gespaard bij de plaatselijke Spar en ben er destijds zelfs nog mee terug gegaan omdat ik het een gedoe-apparaat vond, maar de Spar-eigenaar overtuigde mij met ‘perfect voor groente snijden voor onze verse broodjes’. Ok, toch maar proberen dan. Ik wist dat ik uiterst voorzichtig om moest gaan met dat vlijmscherpe ding, maar de eerste keer ging het meteen al mis met een snee in de vinger. Het ding bleef daarna wekenlang in de kast staan.

Tot afgelopen week dus. Voor mijn gevoel uiterst voorzichtig gehandeld, maar in een fractie van een seconde ging met een stuk prei het topje van mijn ringvinger mee in het snijden. Het bloeden was behoorlijk heftig, ik geloof dat er wel een hele keukenrol door is gegaan en Jongste heeft uiteindelijk met een verouderde EHBO-techniek (groep 8, dat is al lang geleden, ze is nu 20) voor elkaar weten te krijgen de boel te verbinden met watten en gaas. Na het stelpen zag ik tussen de ringetjes prei mijn eigen stukje vingertop liggen op de snijplank. Heel schoon en zonder bloed. Apart wel. Daar op die snijplank zou het zo voor een stuk kipfilet kunnen doorgaan en met de rest in de pan worden gegooid. Niet gedaan natuurlijk, maar achteraf had ik dat experiment wel leuk gevonden. Niemand zou dat hebben geproefd en achteraf had ik dan kunnen zeggen: “Stelletje kannibalen, weet je wel wat je naar binnen heb gewerkt?”

Inmiddels gewoon weer pleisters hoor, een paar op elkaar met Betadine en een paar keer per dag verschonen. Afijn, mijn rechterhand is dus momenteel wat onthand op meerdere fronten. Nu snap ik die term ineens. Met een hokkende duim die nog wel enigszins functioneert, want met pijn kun je nog wel het een ander doen, want wijs- en middelvinger en pink doen het nog gewoon. Inmiddels zijn de watten van het begin al ingegroeid in de wond. Het zal wel goedkomen. Ik heb nog geen koorts en het kloppende gevoel in de lichtelijk geamputeerde vinger is verdwenen. Heel onhandig momenteel, waarin ik juist veel mijn rechterhand gebruik voor onkruid plukken. Misschien wel de oorzaak van de triggerduim.

De hond met de mini-oortjes had de laatste tijd aan zijn gedrag en gekrab te zien wederom te maken met een oorontsteking. Vandaag naar de dierenarts geweest die er weer een middel inspoot. Dierenarts van het asiel constateerde destijds ook al een oorontsteking en waarschuwde dat dat een permanent dingetje zou kunnen zijn bij een hond met dit soort oortjes. Typisch wel, want onze Weimy hiervoor met grote lange zeemlappen oren had ook altijd gedoe met de oren qua onstekingen. Destijds zei de desbetreffende dierenarts dat honden met grote oren extra gevoelig zijn voor oorontstekingen ‘want die oren slepen altijd over de grond met snuffelen en zo komen de bacteriën makkelijk binnen’. Neem je daarna een hond met de kleinste oortjes van elk hondenras ter wereld ooit en blijkt dat ook niet goed te zijn. Schiet mij maar lek.

Maar wat een schat is het. Ik merk echt dat ik zo enorm een hond gemist heb om me heen. Door gedoe kon ik het jarenlang echt niet aan, ik ben zo dankbaar voor nu. Moest eerst enorm wennen aan een hond zonder grote oren, maar ben er inmiddels zo aan gewend. Wat een geweldige hond hebben we in huis gehaald qua karakter. Makkelijk, lief, loyaal en slim. Enorm grappig beest ook, hij houdt uit zichzelf van kunstjes en springt over tafels en banken en meer gekkigheid. In de tuin rennen als een malle en dan het liefst van binnen naar buiten en verstoppertje spelen. Boris voelt zich inmiddels thuis hier, kent ons ritme en gewoontes en hij geniet elke dag steeds meer, krijgt steeds meer conditie door rennen, spelen en wandelen en wil altijd knuffelen. We hebben niet naar het uiterlijk gekeken qua keuze, puur op gevoel een hond gekozen vanuit het asiel. Met deze hond hond klikte het meteen. Beste beslissing ooit. Hij zorgt er elke dag voor dat dat iedereen opleeft hier en vice versa. We zijn hier thuis allemaal in staat van een soort verliefdheid en dat doet een mens goed.

Natuurlijk ga ik afsluiten met een lied van Triggerfinger. Ik ben niet zo bekend met deze band en heb even wat tijd gestoken in hun muziek. Moest zoeken naar iets dat mij raakte en kwam er vooral achter dat ze nogal van de covers zijn. No way that ik “I Follow Rivers” ga delen, dat zeiklied. Maar dit vond ik wel oprecht mooi.

Salut mon amis, stay healthy xxx

4 gedachten over “Duim, vinger en oordingen”

  1. Hè jakkie bah, wat doe je toch allemaal? Klinkt een beetje eng hoor, jouw ongelukje met het mes en de vinger…. Pas je een beetje op jezelf en op je vingers en duimen? Je hebt er dan wel 10 maar op = op 😉. En ja, er gaat niets boven dierenliefde, zo’n heerlijk warm hondenlijf en schattige oogjes en oortjes 😍

    1. Vandaag terug dierenarts, oorontsteking is fiks. Roesje gehad om oren te behandelen (want heel moeilijk bij deze hond). Arme jongen, maar hij begint weer de oude te worden 🙂 Ja zo’n lijf hè? Heerlijk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s