Bubbel

Lieve lezers van dit blog, hoe gaat het? Zijn jij en de jouwen oké? Ik hoop het van ganser harte. En zo niet, sterkte gewenst. Uiteraard als prioriteit gezondheid, maar ook op persoonlijk en economisch gebied. Ik mag dan wel persoonlijk de focus op gezondheid hebben, maar realiseer me ook terdege hoe moeilijk het voor velen nu is.

Vanuit mijn eigen positie is het dagelijks leven niet heel veel anders dan ik al jaren gewend ben. Sterker nog en ik zeg dit met lichte schaamte, het is een zegen om voor de verandering eens zonder schuldgevoel in vrijwillige quarantaine te zitten en al heel lang geen afspraken te hebben met wie dan ook.

Rust dus. Dat geldt ook voor Jongste. De schriftelijke staatsexamens kwamen te vervallen deze maand, alleen de mondelinge deelexamens in juli nog in het verschiet. Ze kon even een behoorlijke pauze nemen in leren en therapie (geen ov, geen mensen en praten) en dat deed en doet haar heel goed. Deze week is ze na weken weer begonnen met leren, even omschakelen. Maar de omstandigheden qua leren zijn ok. Samen met thuiswerkende pap op de veranda en onze nieuwe lieve harige vriend die voor veel vreugde zorgt hier in huis. De issues blijven (daar komt wederom een vervolg op in ander schrijfsel, mijn missie), maar wel met veel meer ontspannenheid en minder stress. Ze gaf zelfs aan dat het weer met school beginnen minder stressvol was dan ze van tevoren had gedacht. Nadat ze een paar jaar alleen maar op de pieken van stress en heftige Burn Outs heeft (over)geleefd, maakt mijn hart daardoor 100 sprongen van geluk nu.

Door gedoe hier thuis zijn er helaas veel afspraken met logen, peuten en aters. Nu dat al een tijd stilstaat en gereduceerd is tot af en toe telefonisch realiseren we ons nogmaals dat onze beste therapie bestaat uit het volgen van ons eigen gevoel en wensen. En rust in het sociale verkeer. We knappen er allemaal zienderogen van op. De fantastische lente nu speelt ook zeker mee. Het is genieten nu, als je zoals ik een tuin- en natuurfanaat bent. Ben hele dagen bezig met de plantjes en Manlief in de weekenden met klussen. Meer dan huisje, boompje, beestje en elkaar hebben we eigenlijk niet nodig. Oudste en vriendlief uit Utrecht komen soms een middagje, dat kan, want we kunnen met dit weer in onze tuin ruim uit elkaar zitten. Het is toch echt fijn ze in het echt te zien, helaas zonder knuffelen. En hond Boris is absoluut een bonus in geluk. wat een fantastisch lief, grappig en aanhankelijk dier. Hij geeft een boost aan vreugde de hele dag door en daar kan geen menselijke therapie tegenop.

Ik wil er met nadruk bijzeggen dat dat dus voor ons geldt, dat van geen afspraken fijn vinden, met heel veel therapie als geschiedenis. Voor pak em beet, de afgelopen 22 jaar. Therapie is absoluut niet zinloos. Voor iedereen die worstelt en zelf moeilijk kan bepalen wat de juiste koers is, zoek hulp. Uit ervaring weet ik ook dat er ontzettend veel passende professionaliteit en zorg is voor een ieder die dat nodig heeft. Ik ben ooit in een revalidatiecentrum beland en hoe zwaar het toen ook was qua energie, ik heb daar heel veel begrip en erkenning ervaren door heel veel deskundigen. Enorm veel geleerd. Ik dacht dat ik heel veel moest daar, zij leerden mij vooral niets te moeten als het niet haalbaar was. Soms red je het niet in je eentje als je fysiek en mentaal totaal uitgeschakeld bent. En hoe lief en betrokken het gezin ook is, sommige dingen vragen om meer professie. Een neuroloog die gespecialiseerd is in MS, ineens bij een cardioloog belanden als het hart het jarenlange fysieke en mentale ploeteren niet meer aankan. Een uroloog die ook inmiddels een bekende specialist is (ik bespaar jullie vaak alle details over MS). Psychische hulp op allerlei fronten, passend onderwijs et cetera. Er is altijd hulp op een gespecialiseerd niveau, voor iedereen.

Belangrijk is een goed contact met en vertrouwen in je huisarts, want daar begint het. Als je je niet comfortabel voelt bij jouw huisarts en het idee hebt niet serieus te worden genomen is het vervolgtraject heel lastig. Ik heb daar erg veel geluk mee gehad, dat scheelt enorm.

Door Corona kussen we niet meer met anderen buiten het gezin. Werd eens tijd, jezusmina. Wenste al heel lang dat het standaard 3 x kussen op de wang met Jan en alleman afgeschaft zou worden. Idiote gewoonte. In 90% van de gevallen is het een moetje en niet gewenst door beide partijen. Bovendien zit er altijd een tante met een koortslip tussen, een buurman met verkoudheid of een onhandige die links begint in plaats van rechts en jij net andersom. Alsof je een plank moet kussen. En met die overprikkeling en duizeligheid is het al jaren een no go dingetje dat ik zelf al afgeschaft heb. Ik heb echt geen kushaat, maar ben daar picky in. Waarom kussen met een nicht van Manlief waar ik niets mee heb op een verjaardag van schoonmoeder? No thanks.

De nieuwe piek in Corona eind mei, daar spraken deskundigen weken hiervoor al over. Omdat menselijk gedrag inmiddels redelijk voorspelbaar is betreffende de mate van frustratietolerantie en spanningsboog. Geduld dus. En blijkbaar is dat voor velen moeilijk op te brengen, geduld voor langere tijd. Ik heb geen oordeel over mensen die nu ongeduldig zijn en dingen weer gaan doen die misschien onverstandig zijn. Vooral jongeren. Je bent maar een keer jong en op die leeftijd voel je je onbevreesd. Ik snap dat wel. Alsmede je eigen bedrijf proberen te reddden, want dat zijn je inkomsten en dan zoek je naar passende mogelijkheden om weer van start te gaan.

Wat ik wel merk in deze tijd is dat ik al twintig jaar lang te maken heb met iets dat mij niet zint en ‘waar ik geen zin meer in heb’ en het wel weg wil wuiven, maar het is er en ik moet het er mee doen. Niet van even geduld hebben voor een paar maanden, een jaar misschien, maar levenslang. Ik herken het ongeduld als doener, als ooit heel sociaal en dol op mijn werk met kwetsbare kinderen, de bevlogenheid, de inzet voor ‘mijn kinderen’, daar ging ik ver in. Soms te ver, vond Manlief in die tijd. Ik nam ze soms mee naar mijn huis inderdaad, om hen iets van huiselijkheid en liefde te geven. Ik vond dat geen extra energie, voor mijn gevoel moest dat gewoon. Hoewel ik enorm geboft heb met de fijnste teams ben ik niet altijd een makkelijke collega voor anderen geweest weet ik. Ik stapte vooral later in mijn werk nogal buiten de lijntjes en regelgeving en volgde meer mijn eigen intuïtie per kind. Het kind heeft voor mij altijd meer centraal gestaan dan regelgeving. Ik kon niet anders werken.

Dan word je ziek. De frustratie, het inkomensverlies (arbeidsongeschikt verklaard). Het heeft mij ook jaren gekost om daar een modus in weten te vinden. MS is heftig, het verwoest, het sloopt. Het proces gaat door zolang er nog geen genezing is, ondanks alle inspanningen van medici. En dat zijn er heel veel, enorm veel. Ik heb ook dagen waarop ik denk: “Ik heb nu even helemaal geen zin in MS, het komt mij nu helemaal niet uit, want ik wil wat doen”. Dan wil ik MS vooral wegdenken. Maar zo werkt dat niet helaas. Net als Corona.”Ik heb geen zin meer in Corona”, zeggen mensen dan. Ik heb al 20 jaar geen zin meer in MS, maar het is er en ik heb mijn weg wel gevonden. Corona is heftig nu, maar gaat wel weer over. Vooral straks met een vaccin. Voor MS is er geen vaccin. ook niet voor depressie en autisme. Ik accepteer dat, ik ben redelijk goed geworden in het aanpassen en mij voegen naar gevoel en energieverdeling.

Wat niets of niemand mij kan afnemen is het genieten van al het mooie wat er is elke dag. En dat is best veel. En het besef dat ik er oprecht van geniet nu is zo geweldig. Dat is jaren wel anders geweest, vooral in tijden van mentaal ploeteren. Nooit echt kunnen genieten, apathisch voor je uit staren en tot niets in staat zijn qua energie.

Je kunt belanden in een bubbel van negatieve energie nu dat langer duurt dan je wenst. Inkomensverlies, ik heb het allemaal meegemaakt, bijna niet te durven pinnen. Maar soms geeft een bubbel van eenvoud, op jezelf aangewezen zijn, weten wat je nodig hebt als mens in je eigen bubbel van thuis het meeste geluk. Geluk is minder duur dan je denkt. Het ligt voor het grijpen als je je in de juiste bubbel begeeft.

6 gedachten over “Bubbel”

  1. I love the photo of the King Creosote and Jon Hopkins song. When I saw it in my email of your blog (because that is how I first receive it), it looked like a photograph only (not an image from a YouTube video) and it struck me as one of the most beautiful photos I have seen. The building, the lamp (bubble), the bridge in the background, the grain of the image – all create just a wonderful sense of urban beauty. Then, when I came to your blog to post, I saw it was a video and I watched it and listened. It is lovely and new for me. Thank you for writing about the joy of beauty and the fact that it does not have to cost a lot. Do you know who the Navajo Indians are in America? It is the largest Indian tribe and their land is in New Mexico (my state) and also Colorado (part of it), Utah (part of it), Arizona (part of it). Their culture has such respect for nature and beauty. Here is part of a Navajo prayer:

    Today I will walk out, today everything negative will leave me
    I will be as I was before, I will have a cool breeze over my body.
    I will have a light body, I will be happy forever, nothing will hinder me.
    I walk with beauty before me. I walk with beauty behind me.
    I walk with beauty below me. I walk with beauty above me.
    I walk with beauty around me. My words will be beautiful.
    In beauty all day long may I walk.

    Aren’t these beautiful words? I think if we can find the beauty, and try to focus on the beauty and not the pain and sickness, it can help. This Corona Virus is teaching us a lot. I agree with you. I don’t want to kiss strangers. I don’t even like shaking hands. I don’t plan to do that any more and now I have a good excuse (LOL!).

    I love the photograph of your daughter and husband and dog. It is peaceful and beautiful. It must give you great joy to see them side-by-side.

    I hope there is progress in medicine to help you more with your MS. I really do. Research on some diseases has resulted in great success. But it’s really hard when you are the one waiting, right?

    I’m glad you are taking care of yourself the best you can and have some good doctors. That’s important. I’ve had a few good ones over the years. Right now my main doctor is just ok, but as long as I am basically healthy, that is ok. I hope all the bicycling, eating right and all of that will help me stay healthy. But, we only have so much control, ey?

    So, maybe next year in 2021 Emily and I will be in The Netherlands riding bicycles and we may be able to visit with you somewhere closer to your home so you won’t have to drive so far. It is an idea we have right now. I will keep you posted.

    Take care. Love and hugs to you and your lovely family xoxo

    1. Dear Lin, thank you so much for your lovely and kind words. The prayer of the Navajo Indians is very beautiful and so full of soul and understanding what life is all about. We can all learn a lot from them as mankind.
      Knowing you a bit right now, I understand why you love the photo from the King Creosote video. The eye for details, real life. Not the makeable world with beautiful pictures that are meaningless about sincerity, but see beauty as it is intended, without ulterior motives and from the core.

      I am looking forward to meet you again and Emily too. I so want to meet your soul, the lovely Em, the person who makes and made you happy after all (has been quite a ride eh? Gosh, we shared a lot in the last 15 years). Bless you for being aware of my limitations in everything and especially in physical contact and how that is difficult for me in terms of energy. Even people close here still do not understand, but you do. Distance in where you live says nothing about how close you can feel to someone.

      Thank you so much my dear Lindsay. For being such a loyal and dear friend, for so long already. I love you. Be well, stay safe and healthy xxx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s