Tering tyfus takketrut

Als je iemand de tering wenst, dan wens je iemand tuberculose toe. Als je zoals ik ook ooit bent begonnen aan een baan in de zorg, dan heb je vast ook een Mantoux-vaccinatie gehad. Dus iemand kan mij heus wel haten en mij de tering wensen, maar helaas, resistent. Alhoewel die vaccinatie wel lang geleden is, geen idee hoe lang zoiets werkt. In Nederland komt TBC relatief ‘weinig’ voor, jaarlijks rondom de 800 patiënten las ik. Wereldwijd zijn het rond de 8 miljoen mensen die besmet zijn met de tering.

Je kunt ook iemand de tyfus wensen. Maar welke versie bedoelen ze dan? Er zijn namelijk drie soorten tyfus. Vlektyfus, buiktyfus (Salmonella besmetting, heel veel dode baby’s) en paratyfus. Tyfus is wereldwijd nog net iets schrijnender in het aantal besmettingen. Het dubbele van de tering, ongeveer 16 miljoen mensen. Dat is bijna heel Nederland. Vooral in gebieden waar drinkwater in aanraking komt met rioolwater.

Geregeld wensen mensen anderen de tering én de tyfus samen. Hard werken hoor. Zonder behandeling sterven 10 tot 25 procent van alle tyfuspatiënten door complicaties. In het westen sterft minder dan 1 procent van de behandelde patiënten aan tyfus.

Tot zover de feiten. Voor de rest stoor ik me niet echt aan dit soort verwensingen en neem het al zeker niet serieus. Ik haat te weinig om iemand een ziekte te wensen. Ik vloek vaak zelf als een bouwvakker, maar voor de buitenwereld doe ik net alsof ik heel beschaafd ben.

Het elkaar ziektes toewensen in vloeken, dat schijnt dus typisch Nederlands te zijn. Tering, krijg de tyfus of de kolere. Buitenlanders schijnen zich hier nogal over te verbazen las ik, over deze Nederlandse eigenschap. Interessant wel, waarom doen ‘wij’ dat inderdaad? Elkaar de naarste ziektes toewensen en zelfs kanker als bijvoeglijk naamwoord of superlatief gebruiken.

Ciske de rat aka Danny de Munk sloeg trouwens het stadium van ziektes over. Ik dacht altijd dat kolere een afgeleide was van Cholera, maar dat is dus niet zo. Kolere komt van het Franse colère, woede. Voor zijn part mochten we allemaal gewoon meteen doodvallen. Oftewel, dat bedacht de tekstschrijver voor de film en het lied destijds. Best raar en tegenstrijdig eigenlijk, een eenzaam en woedend jochie die verlangt naar zachte armen om hem heen laten zingen dat ie iedereen woede wenst. Ik had destijds als veertienjarige trouwens een groot zwak voor dat brutale Amsterdamse kolereventje.

Buiten Nederland gebruiken de meeste landen en culturen meestal iets van seks, moeders, poep of God in hun vloeken bij frustratie en in hun pogingen om iemand te kwetsen. Vooral de combinatie moeders én seks vinden ze nogal vloekwaardig. Duitsers, engelstaligen en Fransen zijn nogal op het anale en poep gericht in hun vloekgedrag. Met Merde, shit, Arschloch und so weiter. Hier in Nederland is shit trouwens een uitdrukking die nogal gewoon geworden is en mild in vloeken. Zelfs mijn moeder zou het kunnen zeggen. Zoiets als “Jeetje”. En wie neemt wat de neuk, what the fuck nog serieus hier? Je stoot pijnlijk je teen en dan is het van fuck, auw, godverdomme, tering, jezus fucking kutchristus.

Het enige dat ons wereldwijd wél verbindt in vloektermen is het gebruik van geslachtsdelen. Kut en lul in ons taalgebruik, cunt, prick, dickhead. Er zijn weinig dagen waarop we het niet gebruiken. “Wat een lul, die lul van een *vul maar in*, lulhannes, oetlul. Maar iets wat tegen zit is kut. Kutzooi, kutweer en verder alles wat kut is, is kut. Een matige dag is een kutdag. Kut is nog kutteriger dan een lul. En dat is een lullige constatering. Je elleboog stoten? Kut. Maar nooit lul. Heb nog nooit iemand horen zeggen dat het een luldag was of dat iets ‘lul’ was. Iemand kan een lul zijn, maar een negatieve ervaring of moment is toch altijd kut. Examen verprutst? Kut zeg. Nooit lul zeg. Is er al iets gaande over geslachtsdeeldiscriminatie?

Motherfucker. Waarin wordt gerefereerd naar irritante of recalcitrante types. Geloof niet dat iemand dat hier in de lage landen serieus neemt of aanstootgevend vindt. Moederneuker. Dat klinkt in het Nederlands ook heus komisch. Dat is in onze letterlijke beleving vaak alleen van toepassing voor de desbetreffende vader/echtgenoot in kwestie die seks heeft met de moeder/echtgenoot in kwestie, of met een buitenechtelijke minnares met kinderen. Daar komt geen ziekte, god of poep aan te pas. Alhoewel dat laatste misschien wel voorkomt bij sommigen. Ik ben er niet van, maar ieder zijn shit. Seks met een moeder, bah. Beledigend? Niet echt. Jonge generaties vinden dat waarschijnlijk weerzinwekkend. 30+ en seks. “Ieuw”, hoor ik ze zeggen. Ik snap dat wel, had ik ook toen. Ik gun ze 40+ seks, maar daar komen ze over 20 jaar zelf wel achter.

Even terug naar het vloeken met ziektes. Persoonlijk vind ik alles waarin het woord kanker gebruikt wordt in vloeken en krachttermen heel naar. Het is een typisch Nederlands fenomeen inderdaad, elkaar ziektes toewensen. Tyfus en teringverwensingen zijn vaak onschuldig. Zonder enig idee van de berichtgever die geen idee heeft. Niet serieus te nemen. Ik las dat (vooral) onder de jeugd kanker ook gebruikt wordt als een soort van positieve superlatief. “Kankervet”. Iets van heel fijn of mooi. Ik snap de context wel en dat er geen kwaad aan te pas komt. Maar er zijn zoveel superlatieven om een gevoel kracht bij te zetten. Kanker gebruiken als iets positiefs? We zijn inderdaad misschien wel een beetje doorgeslagen in het gebruik van ziektes als taalvorm hier in Nederland.

Ik ben de laatste die truttigheid boven taalgebruik wenst, maar ik snap die buitenlanders wel, die zich hierover verbazen. Ik ben niet de enige die zich afvraagt waarom wij ziektes als scheldwoord en superlatieven gebruiken. Rondneuzend las ik hier het een en ander over. Ik vernam dat velerlei taaldeskundigen en sociologen zich dit ook afvroegen. Dit artikel vond ik goed en verklaart het een en ander. De moeite van het lezen waard.

https://www.vice.com/nl/article/43njww/waarom-schelden-we-in-nederland-zo-vaak-met-ziektes

Hier in Nederland wensen we elkaar de tyfus en de tering, noemen we iemand een kanker- of tyfushoer en wordt er door anti-Ajaxmensen “Joden aan het gas” geroepen. Normaal? Ik vind van niet. De vrijheid van een grote bek kunnen hebben, het is zowel een zegen als een vloek. Maar in Nederland kan het. Gelukkig. ik gun niemand met een grote bek gevangenisstraf toe, zoals in veel andere landen, maar wens de schuimbekkers vooral iets van minder frustratie en meer creativiteit in taal.

Jaren geleden zat ik met een paar Amsterdammers in een café en tering en tyfus kwamen veelvuldig voorbij in hun taalgebruik. Onschuldig en vooral heel grappig. Zelden zo gelachen. Ik houd enorm van de Twentse droge humor. Herman Finkers is een held. Maar heb ook een enorm zwak voor Amsterdamse humor, alsmede Rotterdamse humor. Dat gevatte, meteen iets pareren. Die snelheid van reageren met iets komisch, daar doen tukkers iets langer over. Er waren buitenlanders (Engelsen, Duitsers) bij in het gezelschap die avond, die geen idee hadden van tering dit en dat. Dat maakte het nog komischer, maar ook genant. Ik eindige broekpiesend onder een tafel, mascara droop van mijn kin. Dat van “Dit snapt niemand als niet-Nederlander”. Teringgrappig.

Nuances en aanvoelen wanneer iets onschuldig is of kwaadwillend. Lastig uit te leggen aan buitenlanders inderdaad. Misschien heel fout, maar ik vind onderstaand liedje van de Heideroosjes heel vermakelijk in de context van wat ik bedoel in bovenstaande.

Voor de rest wens ik iedereen alle goeds, behalve een ziekte toe.

12 gedachten over “Tering tyfus takketrut”

  1. Hahaha, ook goeiemorgen! Waar kan een mens mee bezig zijn hè. Prachtig. Ik zeg tegen Will, Margreet is bezig met schelden en ik noem tyfus, kanker en tering. Zegt ie, nou, rustig!! Hahaha.
    Ken je het liefdes gedicht van Joep van het Hek? Zag ik net toevallig op Facebook.
    Fijne dag hoor, die er.

    1. Arme Will, haha! Ben amper op FB maar ga dat van Youpie opzoeken. Jij was er ook bij toen met die Amsterdammers in Amsterdam die avond Tien, DB fanclubdag 2007. We sliepen toen samen in dat appartementje van de (nu) ex van René. En dat we nog even met Trev en Fingers doorzakten en dat het voor ons wel genoeg was en zij de hele nacht nog doorgingen. Good memories 😉

  2. This is an interesting cultural difference, Magzy. I’m not sure I understand it and I don’t like it because I was so ill as a child. But I suppose using sexual organs and sexual activities as insults here is probably really strange in certain parts of the world. I’m fine with using words rather than violence to insult/hurt someone. But I draw the line at insults that are ethnic/race/homophobic based.

    1. I hear you Lin, it really is a cultural difference, hence my interest. The use of illness in insults is something quite common in Dutch, never understand that either. I shared a link about it that explains it a bit more, but I understand that there is a limit in translating. It is quite cool by the way that you even take the effort to translate my blog at all! Thank you sweetie.
      As you, I also draw the line at insults that are based on the things you mentioned, including misogynistic insults.

      Looking forward to give you a hug in real soon my friend. Nature is exploding in all her beauty right now, flower wise. I hope all your efforts to come here are worthwhile enough..
      Love and hugxx

  3. Ik ben niet echt nieuwsgierig maar als iemand mijn blog gaat volgen wil ik wel weten wie dat is 😉 Ik begon bij je te lezen en las zo op de vroege morgen een aantal van je blogs, en ben nog niet uitgelezen. Humor en pijn en verdriet, je schrijft er heel pakkend over! Ik blijf lezen, ondanks dat ik me zelf ooit beloofde geen blogs te lezen die (ook) over (mensen met) MS gaan. Maar tja, beloften worden wel eens gebroken, ik lees er inmiddels een stuk of wat. Groetjes, Inge

    1. Hoi Inge, fijne reactie, doet me goed. Zelf ook altijd wars van lotgenotengedoe geweest, maar als iemand prettig schrijft is het leuk om diegene te volgen. Mét of zonder MS 😉 Moet wel eerlijk bekennen dat ik voor het eerst een soort van (h)erkenning vond bij de Hersenstichting, met name het platform Overprikkeling bij NAH. Voor het eerst meer herkenning dan alle MS sites en verhalen. Hoe dan ook, welkom! En een persoonlijkheid is meer dan MS alleen, we hebben gewoon ook een dagelijks leven met veel truttige dingen, net als de rest en daar schrijven we soms over, hehe.

  4. Schelden is Dom, lomp en niet voor die famous. Die bitches likken toch niet aan je penis als je scheld.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s