Zomer (2)

Zat vanavond binnen. Ik kan mij de laatste keer dat ik overdag of  ’s avonds binnen heb gezeten niet eens meer herinneren. Was het April? Mei? Zo’n zomer. Over televisieprogramma’s kan ik nooit meepraten. In de winter al amper, laat staan in de zomer. Zoiets als Zomergasten gaat altijd totaal aan mij voorbij. Alsof ik drie uur lang tv ga zitten kijken, dat trek ik zelfs in binnentijden niet eens.

De regen is fijn voor de tuin, de natuur, werd echt tijd. Maar die kou ineens, een halve dag ineens echte kou na drie maanden droogte en warmte en de eerste tekenen van chagrijn vormen zich in mijn kop in trui en lange broek. Ik moet ineens weer iets met binnen en dat is raar.

Voor het eerst thuisgebleven tijdens de zomer, zonder weg te gaan naar elders. Het bevalt nog beter dan ik al vermoedde. Geen gedoe, geen massatoerisme, niet meer gebonden aan een schoolvakantie. Dat laatste heeft dan weer een reden die ook niet geheel vrijwillig is, maar toch. Geen files, geen Schipholgedoe en een heter gebied opzoeken dan we hier al hadden. Ik ben blij voor iedereen die elders een fijne vakantie heeft of had, ik weet ook wel dat mijn eigen gedoe tegenwoordig meespeelt in deze keuze. Bovendien teer ik op heel veel fijne vakantieherinneringen van weleer en weet ik hoe fijn het kan zijn.

Maar ook, vakanties met kleine kinderen waarvan ik achteraf denk: “Wat bezielde ons in vredesnaam om te gaan? Wie deden we daar een plezier mee?”

Bij elke vakantiefoto die voorbijkomt snap ik het genietmoment wel, maar ben ik steeds blij daar niet te zijn. Ik zie trouwens niet zo veel vakantiefoto’s meer, sinds ik amper nog op Facebook kijk.  Ik vind dat een best wel opvallende constatering. Blij zijn ergens niet te te zijn, maar gewoon thuis. Heel voorzichtig durf ik te beweren dat ik echt beste stappen maak in ‘volg je gevoel’. Vanzelfsprekendheden loslaten, dat proces ken ik al best een tijd. Het gaat er meer om dat ik vooral senang ben geworden met niets hoeven. In plaats van gefrustreerd te zijn over alles wat niet meer lukt en niet meer zo fijn voelt zoals vroeger, juist blij zijn over het feit dát het allemaal niet per se hoeft.

Eerder wilde ik veel en deed ik het. Er kwam een tijd dat ik veel wilde ik en dat ineens niet meer kon. En soms – in oplevende tijden – kon het even wel en heb daar dan ook enorm van geprofiteerd. Ik heb zo random gepiekt soms. Dat is voorbij nu en dat is ok. Een beetje weer een soort van piek deze zomer dus, al is het gerelateerd aan een wat meer ingeleverde status. Maar zo zal het blijven gaan en zo hoop ik het te kunnen blijven benaderen. Het omarmen van alle mooie momenten met een inmiddels beschadigd en beperkt lichaam en brein. Prioriteiten verschuiven, veranderen.

En als het zwarte breinmonster op vakantie is, dan heb ik vooral zelf heel erg vakantie. Dat is de allerfijnste vakantie.

Hersenschade is helaas onherroepelijk en niet te herstellen. De filters in mijn brein die prikkels horen te parkeren zijn kapot en blijven kapot. Alle geluiden, acties, drukte en conversaties blijven vaak in filestand staan, omdat het niet meteen verwerkt wordt. Dus ’s nachts gaat dat verwerken door. Het levert wat gedoe op en slapen op tijden dat anderen wakker zijn en wakker als anderen slapen. Dat is ook al best lang vanzelfsprekend. Maar zolang ik me vasthoud aan alles wat ik wel kan, ineens weer kan, elke dag dat ik me beter voel dan al die dagen die soms zo uitzichtloos leken te zijn grijp ik me ongelooflijk vast aan het nu. Het is vaak te klein voor woorden om uit te drukken waar ik blij van word nu.

Ik kan mijzelf haten om meerdere dingen, maar heb altijd genavigeerd op mijn intuïtie. Ik heb niet bijzonder veel vaardigheden, maar mijn intuïtie heeft zelden ongelijk gehad. Dat vind ik een eigenschap van mezelf die ik oprecht lief heb, omdat het het mij ook echt iets heeft opgeleverd. Misschien voor anderen een nietszeggend iets, maar in mijn simpele terugtrekkende leven voelt het als een groot goed. Mijn gevoel volgen. Ook al komt dat ook met (letterlijk) verlies, omdat het vaak totaal niet strookt met het leven van anderen. Sowieso als je niet meer mee doet en relevant bent.

Het begint met verwachtingen, dan komt er een heel gebied van uitleggen, niets kunnen, gunnen, misgunnen, turven en begrip, tot het punt waarop het klaar is en dat laat wat bij anderen hoort en toe laat wat je zelf echt nodig hebt. En daarbij geef ik volledig toe, het is ook vaak niet te doen voor anderen om om te gaan met een kluizenaar zoals ik. Ik heb dan ook totaal geen verwijten en verwachtingen. Naar niemand.

Er zat een Konningepage op de vlinderstruik in de tuin en ik word daar zo blij van, die dingen.

Ik heb een “Hoera, mijn man is klusser” Manlief, die weliswaar geregeld lawaai maakt door dat klussen, maar voor elkaar krijgt dat mijn thuis (cocon) altijd zo fijn blijft.

Oudste trekt met Vriendlief en tent al weken door Slovenië en Kroatië en ze overleven en genieten wonderbaarlijk wel. Voor het eerst kamperen met elkaar, de ultieme relatietest. Via app deelt ze alles en alle foto’s en ik geniet daar zo van.

Ik word erg gelukkig van deze foto van een stralende Oudste. Mijn eerste vakantie met Manlief was ook met een tent in Kroatië, in 1986 (toen nog Joegoslavië geheten). Ik herken zoveel plaatsen waarover ze vertelt. Ze woont al een tijd niet meer thuis en vooral een eigen leven. Ik weet van haar vechten, haar doorzetten, no nonsense, discipline. Het is zo fijn haar zo gelukkig en compleet zelfredzaam te zien nu. Met een liefde aan haar zijde die haar gelukkig maakt.

Met Jongste gaat het ook beter, dat is ook een grote zegen nu. Het is allemaal al heel lang vooral niet vanzelfsprekend, maar nu, nu gaat het en voelt het zo goed. Soms word ik bijna angstig van het feit dat ineens alles zo goed gaat. Want als het even goed ging, ging het altijd daarna zo enorm mis. Dat vertrouwen, daar moet ik nog wat aan werken.

Maar voor nu omarm ik het goed met heel mijn hart en ziel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2 gedachten over “Zomer (2)”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s