Sterk licht, slappe lach

Extra dag vandaag, mooi is dat. Het vriest, maar wat een zonneschijn en prachtige luchten de afgelopen week. Geweldige zonsondergangen. De krokussen zijn alweer op hun retour. Ze doen hun naam altijd eer aan met het woord kus erin. Nog middenin de winter, met die eerste paarse knipoog naar de lente. Inmiddels is de rest van de bollen en knoppen volop aan het ontwaken.

20160227_163454

De schapen achterin het veld vallen bijna om van zwaarte, met die dikke wintervacht (zo’n vijftien truien per schaap, schat ik), inclusief een paar kilo lammetjes in de buik (ik laat mijn schatting over het aantal shoarmabroodjes even achterwege). De wollige giganten lopen moeilijk, liggen veel. Maar evenzogoed zijn het bokken en hebben de ooien al lang lammeren bij de herder thuis. Je ziet het niet hè? Met die kilo’s wol.

20160227_163356

Ook heeft een echtpaar eend zich gehuisvest bij de sloot hierachter. Ze zijn behoorlijk tam. Omdat ik vind dat het vrouwtje goed sterk moet zijn voor de aanstaande bevalling (wij vrouwen zijn solidair) strooi ik geregeld wat brood. Iets wat ik al een tijd achterwege laat, omdat de kolonie kauwen achter in het veld al een tijdje de tuin tiranniseren. Niet een of twee van die brutale zwarte krijsers, maar dertig of veertig ineens. Ze rukken in no time geraffineerd de pindanetten en vetbollen uit de takken. Ergens bewonder ik ze wel om hun slimheid, maar het zijn er gewoon teveel voor ons tuintje.

Aanstaande vader eend is trouwens een schat van een man. Staat altijd letterlijk achter zijn wijffie de wacht te houden en laat haar eerst eten. Hij neemt genoegen met de restjes. Inmiddels komen Katrien en Donald al aanwaggelen als ik alleen al naar buiten loop. Uit de hand eten durven ze nog niet. Ze drinken best veel. Wist ik ook niet, ik weet wel dat ze uiteindelijk zelf vaak in rode wijnsaus op een bord belanden. Ben niet zo dol op eend op een bord, mij te rood. Ik voorzie de twee nu in ieder geval van drank door het water in het vogelbad steeds te verversen en ijsvrij te maken. Misschien gooi ik er wel een keer een scheut rode wijn in, als een soort pre marinade. Gaan ze waarschijnlijk nog lolliger waggelen. Hoop straks de broedjes ook te zien waggelen hier.

20160227_121326

En ik hoorde afgelopen week voor het eerst een merel zingen. Dát vind ik echt het mooiste moment, samen met het geluid van kievieten. Dat je weet dat het zover is. Ze zijn er allemaal klaar voor. Zelfs nu het vriest. De lucht knispert vreugdevol, de zon straalt hoger en helderder. Licht. Lente. Aan de goede kant van het jaar staan en dat van al die mooie dagen nog voor je. Vandaag fysiek gezien geen topdag, maar mijn hoofd heeft nog even flink genoten van de zonnige buitenlucht.

Over licht gesproken, het afgelopen weekend konden we in ons dorpje een route van ‘Heerlijck Licht’ bewonderen. Genoten van mooie lichtobjecten in het donker gisteravond. Had net daarvoor een uurtje of twee geslapen, daarna zo’n wandeling buiten was best fijn. Ga ik vaker doen.

DSC06128

Ondanks een Schub afgelopen december en zo’n gedoe wat daar bij komt kijken, eindigde het jaar 2015 best goed en het jaar 2016 begon al helemaal goed. Allemaal fijne dingen ineens. En toen ging mijn muzikale held dood. Dat was even een kink in de kabel. Ik blijf trouwens vastbesloten mijn eerste gevoel van het begin van dit nieuwe jaar vast te houden. Niet elke dag zal er een met slingers zijn (blijkt maar weer), zoals voor ieder van ons.

Mooi vooruitzicht is dat ik onder andere Damien Rice weer ga zien dit jaar. Kadootje! Verheug me ook op Barcelona en nog wat Spanje en kijk ik sowieso uit naar vele dagen buiten in mijn eigen tuin en aan de tuintafel. Ik ben ook van plan bepaalde mensen zeker dit jaar te zien en te spreken, degene die soms wat verder weg wonen en die je wel spreekt (lang leve whatsapp en internet), maar weer wil ontmoeten, of zelfs eindelijk eens ontmoeten. Na twee jaar van een nogal asociaal kluizenaarsbestaan (was nodig), nu maar eens weer de sociale vleugels proberen uit te slaan, op de momenten dat het kan. Vooral diegenen opzoeken waarvan je weet dat er een garantie is op lachen en positieve energie. Reizen is niet meer zo vanzelfsprekend, maar ik zie wel hoe het schip gaat zeilen.

Want hoezeer ik soms ook worstel met het feit ‘mensen’ (prikkels, praten, te lang blijven zitten, onverwacht komen, goed bedoeld maar geen idee, afspraken etc.), ik weet inmiddels wel dat er een verschil bestaat tussen mensen die je energie geven, versus degenen die energie vragen. En wie dat zijn. Net eenden en kauwen. De eenden voeder je met liefde, zelfs in je pyjamaatje ’s morgens in de vrieskou. En ’s middags weer. Ook als je moe bent. Het kost weinig energie. Je bent bezorgd als je ze even niet ziet. Je glimlacht om dat gewaggel, dat schudden met die dikke kont, zelfspot. De kauwen hebben je net zo goed nodig, maar toch geven ze je dat ‘sssshhh, ga weg-gevoel’. Zichzelf zo serieus nemend. Dat van kijk mij eens alles kunnen krijgen wat ik wil. Je mist ze niet als ze er niet zijn, je bent zelfs stiekem opgelucht dat ze niet aanwezig zijn.

De lach opzoeken, dat wil ik proberen te doen. Met een beetje geluk, de slappe lach. Niets wat je zoveel energie kan geven als de slappe lach. Ik heb daar erg leuke herinneringen aan en vele momenten komen naar boven als ik ze tevoorschijn haal. Ga een paar van die momenten delen de komende tijd via mijn schrijfsels hier, dan weet je dat alvast. Hier alvast een voorproefje, slappe lach met mijn schone zus, twee jaar geleden.

shoot

Ik hoop dat er nog mooie lachmomenten bij zullen komen dit jaar.

Ik wens jullie het licht, de lach en een goede duik in maart. Met of zonder rode wijnsaus.

11 gedachten over “Sterk licht, slappe lach”

  1. Mooie vergelijking: die eenden en kauwen vs mensen. Daar zal ik nog wel vaker aan denken als ik weer eens kauwen ontmoet.

    😉

    1. Ja! Dat gaat met jou wel lukke tientje. Kunnen we daarna misschien weer eens uitgeput op en over elkaar op een bank liggen zoals toen…hehehe

  2. Voor jou niks minder. En als t Bowie cd’tje klaar is kom ik hem graag halen! Geef maar een gil. Xx

    1. Doe ik P.! Goede reden dat jij en je boom dan eindelijk komen, toch echt twee eenden! Ik ben alleen nogal tijdloos in die dingen (klinkt leuker dan de boel weer hebben laten versloffen). En weet je wat? Ik ben al bezig met die CD! Net even een heerlijk ritje DB gehad. Meteen vaart achter gezet…. Als ik op jouw marktplein ga staan gillen, kun je me dan horen? Tot gauw xx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s