Piemelkluis

Oudste vertelde deze week dat ze haar kluis op school makkelijk kan herkennen, omdat er een vlek op zit van een ooit bestaande sticker. “Maar naast de mijne is een kluis met een ingekraste piemel erop. Dat is pas lullig, een nieuwe kluis krijgen en er achter komen dat uitgerekend jij die met die piemel hebt, lachen”.

Om dat soort dingen moeten wij hier erg lachen, sorry, en draven dan ook nog eens graag door. Zien dan ook meteen zo’n sneu gezichtje voor ons van net dat ene serieuze en aandoenlijke brugsmurfje met zijn kersverse sleutel in de hand voor z’n nieuwe piemelkluis. Zo’n ventje die al zenuwachtig wordt van alleen al de term seksuele voorlichting. Ah gossie.

“Dus jij hebt de vlek naast de piemel, fijn kluisje meid”.

Zag toevallig juist deze week een discussie op social media over het woord piemel. Iemand verwonderde zich over het feit dat volwassen mannen het woord piemel nog gebruiken.

Vooral dat nog. Huh? Wat is er mis met dat woord? Het is in mijn ogen niet te formeel en niet al te technisch (penis, lid, kruis, jongeheer), niet te plat (lul, pik) of te kinderachtig (plasser, pielemans). Gewoon, een piemel. Maar wat weet ik ervan als niet man zijnde? Ik vind het een prima neutraal woord, zo noemen wij dat gewoon hier en heb er eigenlijk nooit zo over nagedacht.

Persoonlijk had ik me denk ik ongemakkelijker gevoeld als Oudste had gezegd: “Maar naast de mijne is een kluis met een ingekraste pik erop”. Of: “Je zult maar die loser zijn met de kluis met die lul”. Hm. Wij zijn hier in huis niet vies van vieze praatjes en woordspelingen, maar dat klinkt toch net iets anders. Of ben ik nou preuts anno 2015?

Wel vind ik dat mannen in het voordeel zijn, qua terminologie over het geslachtsdeel. Veel meer opties. Bij vrouwen is die keuze aanzienlijk beperkter. Het is de belachelijke voorbips, de plattere doos of poes en het neutrale, doch technische woord vagina. Dat laatste, zo noemen wij dat dan maar, omdat ik er simpelweg geen ander neutraal woord voor weet.

Je zou als vrouw bijna jaloers zijn op het feit dat je als man het woord piemel kunt gebruiken. Zou leuk zijn als vrouwen zoiets als een viemel hadden. Spijtig genoeg klinkt dat als een stuk gereedschap (no pun intended). “Voor het slijpen van de ruwe randjes gebruik ik het liefst een viemel”. Of als een melkdrankje dat iets met middenin het leven en/of in je kracht staan suggereert. Nee dank u.

En de volgende dag, na het gniffelen, bleken de vlek- en piemelkluizen ineens een baken in de duisternis te zijn geweest

Screenshot_2015-09-26-22-56-58

Tot zover, kruizen en kluizen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s