Hakken, pruiken en relneven

heel-wearing-men-shoots

Altijd als ik het Feest der Feestneuzen Ende Verkleedpartijen weer voorbij zie komen op tv, ook wel carnaval genoemd, spookt het vraagstuk weer door mijn hoofd. Niet dat ik ook maar iets met carnaval heb, integendeel, maar het blijft hoe dan ook opvallen. Of het nou carnaval is, of die jaarlijkse optocht in elk willekeurig plaatsje, ze zijn altijd in groten getale aanwezig.

Mannen verkleed als vrouw.

Voor de duidelijkheid, ik bedoel daarmee niet de dragqueens en velerlei transgender-uitingen. Evenals homo-, havo, androgyne, bi, bejaarde, biologische, schrijvende, acterende of aseksuele types die een travestiedrang hebben en/of een statement willen maken. Soms op een bootje. Niet dat soort politiek correcte carnaval.

Ben bevriend met een man die het leuk vindt zich uit te dossen als vrouw op feestjes, alleen als entertainment. Queenfun als hetero, ik geef het je te doen. Sprak hier met hem over aan de vooravond van een van de meest memorabele feesten die ik ooit heb meegemaakt, jaren terug. In Engeland. Hij werd vijftig, ik paar jaar jonger, op dezelfde dag jarig. We noemen elkaar sis of birth. Ook een liefde voor Weimaraners en er een gehad. En bijna een even oude dochter. Maar ik heb dus helemaal niks met verkleden (ik word al zenuwachtig van themafeestjes), hij juist wel.

“I fancy women, but which heterosexual woman wants a dude who likes to dress up now and then? I can easily do without, but like to expose when a party is there. Would have been easier being gay, relationship wise”. Gewoon een mannetje man, die van auto’s en voetbal. Ik heb nog roze strikjes voor hem afgerekend in een winkel toen, kwam qua imago beter uit, de shopmedewerker moest eens denken. Om vervolgens in z’n fancy autootje te stappen waar hij van alles over vertelde. Gaap. Ik heb niks met strikjes, maar al helemaal niets met auto’s.

Hoe vrijgevochten en liberaal je denkwijze ook is, ik snap wat hij bedoelde als (retro) hetero. Ik zou denk ik ook eerder verliefd worden op vrouwen op hakken, of houthakkende vrouwen, of gewoon vrouwen, dan op hakmannen met panty’s en strikjes waar dan ook. Ook niet op vrouwen met strikjes. Wel met streekjes. Zelfs vrouwen met potjes Hak (Bijl –> hakken!) lijken vertrouwder dan mannen met Hak (Koeman). Ik raak ook totaal in de war van dragqueens met baarden. Vooral als ze ook nog Wurst heten. Mannen met panty’s over hun hoofd getrokken zijn doorgaans ook niet echt mijn soort types.

Het zijn die mannen waarover ik mij verwonder, die juist zo’n enorme cliché heterodrive hebben in het dagelijks leven. De tegelzetter van om de hoek, de plaatselijke groenteboer, de moppentapper op een verjaardag, die zelf het hardst lacht om zijn eigen grappen over domme blondjes (en ik houd zeer van flauwe en schuine bakken, zo plat ben ik wel). Maar waar komt die jurkneiging vandaan? Is het bij de een een echte behoefte en is het bij sommige mannen een vorm van het belachelijk maken van vrouwen? Is het een Oedipuscomplex-dingetje? Om Freud er maar even bij te halen. Andersom zie ik het fenomeen namelijk veel minder, vrouwen verkleed als man. En het Oudepoescomplex komt vaker voor bij jongens, aldus Freud. Maar eerlijk gezegd heb ik geen idee.

Toe, je kent ze ook wel, die mannen. Ineens massaal bedekt onder pruiken met lang haar, meestal blond. Met plastic neptieten waar ze in optochten nogal masturbatisch in lijken te knijpen de hele tijd. Harige enkels in hoge hakken, maat 45. Hoe ze eraan zijn gekomen is een raadsel, maar ze hebben ze. Chapeau. Vrouwen met diezelfde schoenmaat bevinden zich altijd eerst op een lotgenotenforum tussen soortgelijke, verongelijkte sippe types die dagelijks gebukt gaan onder het Groteschoenmaatsyndroom (GSS), alvorens hun eerste zevenmijlsstappen in een gespecialiseerde schoenzaak te zetten.

Zo niet die mannen. Het mooiste voorbeeld hiervan wordt altijd geleverd door de jaarlijkse grote optocht van de plaats waar ik jaren gewoond heb even verderop. Mooi plaatsje, ze kunnen er beter dan iedereen feestvieren. Dat durf ik te beweren na jaren hun feesten en die van mijn huidige plaatsje te hebben meegemaakt. Hier koekeloeren ze wat meer, daar gaan ze echt los voor een paar dagen. Hun optocht is van hoog niveau en alom bekend en trekt ieder jaar vele bezoekers. Met als hoogtepunt en afsluiter de wagens en capriolen van een nogal specifiek gezelschap, die een status aparte heeft tijdens die optocht, buiten deelname van prijzen. Een spektakel van groot en veel, als in wagens en geluid. Sublieme technische constructies en tussen dat alles door mannen op rare geinige zelfgemaakte voertuigjes waarbij vooral het lawaai en dubbelzinnige teksten de boventoon voeren. Een bondgenootschap van mannen genaamd ‘Rellie’. Decennia lang een begrip in de omgeving. Sommige mannen voelen het als een eer toegelaten te worden tot deze Relliegroep. Mannen ja, want absoluut verboden voor vrouwen. Technisch vernuft, meer hetero dan dit zie je niet zo vaak. En bier natuurlijk. Heel veel bier. Grolsch uiteraard, want (‘slap spul’) Heineken is voor watjes en stadse fratsen.

schoolfeest32   20140629-144152-19-jan.-2015-16-39-43-710x450  20140629-144658-19-jan.-2015-16-39-44-900x575

En laten nou net zij uitblinken in zich ieder jaar weer uit te dossen als vrouw. Een groot gedeelte van de Relliemannen zit, loopt of rijdt op een brommertje of op zo’n wagen verkleed als vrouw. Tijdens de optocht nemen ze een teugje uit het pijpje Grolsch vanuit de ene hand, terwijl de andere hand met een sierlijke beweging de blonde neplokken naar achteren slaat. Heerlijk tafereel. Ik zie het nu al jaren en inmiddels verkneukel ik mij elke keer zeer.

“Wat voor type vrouw zou mijn Rellieneef dit jaar zijn?” Je hebt relnichten, ik heb dus een heuse relneef, hoe leuk is dat? Mijn oudere neef die – wat ik vermoed – al veertig jaar bij ‘het gezelschap’ hoort en waar ik lang geleden als puber samen horrorfilms mee keek onder het genot van (toen nog) stiekem gerookte shagjes. Ik mocht ook bier, maar dat lustte ik niet. Ja, leuke neef. Ik zie hem niet vaak meer, maar als ik hem zie is ie meestal verkleed als vrouw.

Word nooit teleurgesteld in die jaarlijkse optocht, want ze zijn er altijd. Met die pruiken en die tieten. Dragqueens hebben nooit harige benen. En echte transgenders hebben niet zoveel met tieten en pruiken. Sterker nog, je zou op sommigen van hen wel een beautyblogger willen afsturen. Dat broekrokken en Ecco-schoenen eronder echt niet meer hoeven anno 2015. Dat grijs heus wel blauw (of rood, doe eens gek) mag zijn en dat het gebied tussen pruik en gewoon even af en toe naar de kapper gaan minder groot is dan je denkt. Ik verheug me weer op de optocht over een paar weekjes. Met een beetje geluk, vrouwen met snorren en mannen op hakken.

Ik zou wel vaker op hakken willen kunnen lopen, maar kan ook prima zonder. En ik lust nog steeds geen bier en heb nog altijd geen idee wie in welke auto rijdt. Voor de rest is Manlief meer van hakken. Wat hout betreft.

Hout moet.

5 gedachten over “Hakken, pruiken en relneven”

  1. Hoi daar!
    Ik lig hier weer echt slap van de lach. Wil ook ff reageren want dat van die vrouwen met Streekjes heb ik ook en dat van die Wurst raak ik niet uitgegruweld. Brrrr. Op facebook ben ik bevriend met Krolse Carla. Een heuse stratenmaker uit Hoorn die verkleedfeestjes voor mannen doet. Met neptieten, make up, vooral veel roze en hoge hakken. Heb hem eens ontmoet op Oerol voor een podium. In een kort gesprek kwam uit dat hij een enorme poster van Bowie boven zijn bank in de huiskamer had! Hij kan voor mij niet meer stuk, dat snap je wel.
    Bedankt voor je humor!
    Veel plezier met de optocht, xx10

    1. Hee Tinus, fijn dat je aanmeert. Er staat me nu iets bij over die stratenmaker met een Bowie poster, lijkt me een feestelijke man! Net als jij met je streekjes…als ik Manlief niet had gehad dan…. 😉
      Dikke soen X

    1. Grappig dat je dat zegt, op een of andere manier heb ik de laatste week ook heel erg iets met 11.11 u. Al vijf keer op rij was het precies 11.11 als ik mobiel pakte. Ik heb er zelfs een screenshot van gemaakt, als bewijs voor de fam! 🙂

  2. In Brabant kreeg ik vooral carnaval ideeen bij de elfde van de elfde.
    In Amsterdam is het meer Sint Maarten geworden.

    Door mijn Schotse ex heeft het iets met Dodenherdenking of Remembrance Day, ook wel Armistice Day of Poppy Day te maken.

    Vervreemde groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s