Paniekvogels en nestperikelen

20150501_160602      20150430_114711

Achter in onze tuin staat een klimop-schutting die toch wel een metertje of acht lang is. Voor zover ik weet zit er één merelpaar in. Terwijl het toch voldoende ruimte biedt voor een parenclub van ten minste zes koppels. Het paar zit daar op nog geen meter afstand van het dagelijks gestrooide brood, de appel bij tijd en wijle, een grasveld vol pieren en de altijd braaf gevulde watervoorziening, waarin ze gretig hun dagelijkse bad nemen. Om vervolgens vrolijk uit te buiken in de kersenboom, met daarin elke dag de prachtigste serenades van blackbird manlief. Daar kan Toots Thielemans nog een puntje aan zuigen op zijn mondharmonica.

Aan de voorkant van ons huis heeft zich een ander, een wat minder nozel merelpaar gehuisvest. Naast de meest gebruikte in- en uitgang. Daar hangt een bakje waarin ik wel eens wat bloemetjes zet, maar in de wintertijd staat daar alleen een lullig klimopje. Van al die meters klimop even verderop (met bed, bad en brood) hebben zij of all places gekozen voor een nogal hectische bevallingsomgeving. Ik zou er persoonlijk niet aan moeten denken mijn gebroedjes op een vluchtheuvel in de hoofdstraat van Caïro ter wereld te moeten brengen.

Je snapt ineens waar het woord paniekvogel vandaan komt. Steeds een zenuwachtig wegvliegende moedermerel, elke keer als die deur open gaat. Er ligt ook al een gesneuveld ei op het inrit, per ongeluk meegenomen in zo’n paniekaanval vanwege de zoveelste deuropening. Gisteren keek ik nog even en toen lagen er inmiddels drie eieren in. Aan de leg ligt het niet, het is de ligging die niet lekker legt.

Blijkbaar kwamen Meneer en Mevrouw Onnozel ook tot die conclusie. Vanmorgen keek ik weer en ineens zag Huize Paniek er zo uit,

20150503_104920

Geen mama Onnozel meer die wegvloog. Het nest afgedekt met takjes en ik heb er even onder geloerd, geen ei meer te bekennen! Geen enkel kapot ei op de inrit. Nou vraag ik me dus af of ze ondertussen ergens anders een nest hebben gemaakt toen ze erachter kwamen hoe stressvol die hele leg verliep. Waar zijn ze? Is dat afdekken een waarschuwing voor andere merels? Zo van: Jongens, het lijkt leuk, dit gespreide bedje, maar kijk uit! 

En waar zijn de eieren gebleven? Hebben ze die verplaatst? Hoe doen merels dat dan? De eieren tussen hun pootjes geklemd, vliegend van de paniekplek naar een rustgevende klimop? Ik zie het helemaal voor me, een onderneming met uiterste precisie, met het gevaar je kroost te verliezen. Maar alles beter dan daar blijven. Ik vind ze ineens helemaal niet onnozel meer.

Nestvluchtelingen. Ik hoop dat ze voor bed, brood en bad zijn gegaan en dat hebben gevonden. En rust.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s