Binnenspiegel

Beste Yolanthe,

Er is veel gaande momenteel, maar er is al lang veel gaande. Hoe lastiger en onbegrijpelijker de wereld, hoe meer ik in mijn schulp van eigen details duik. En ik kwam jou een tijdje terug in de media tegen en vraag me niet waarom, maar schrijf nu naar jou. Je zou kunnen denken dat ik dit vanuit cynisme schrijf, maar dat is niet het geval.

’s Morgens in de spiegel kijken en dat je wel oké bent met jezelf. Dat jouw eigen uitstraling het begin is van een dag die alle kanten uit kan gaan. Hoe het verdere verloop van de dag ook is, dat begin is er. En als je met je eigen ogen jouw eigen ogen ziet die die dag meewerken, dan kan de dag eigenlijk niet meer stuk.

Ik zag jou en al die reacties en ik had zo met je te doen. Dat van heel veel schoonheid, welvarendheid, heus wel gelukkig met je lief. Ik ben nog zo’n naïeveling die dat gelooft als iemand dat beweert. En dat dus blijkbaar niet genoeg is. Nooit mooi genoeg, nooit goed genoeg. Het zoeken naar iets wat niet met geld te koop is.

Zo mooi ben je Yolanthe. Van buiten. En blijkbaar ook van binnen, want kijk die ogen stralen. In godsnaam wie de fuck heeft iets anders beweerd en wanneer begon die ellende?

yolanthe

En nee, dat gezeik over het foute licht bij een talkshow of de verkeerde visagie, daar trapt niemand in.

wtf-is-er-met-yolanthe-gebeurd  yolanthegezicht

Jij en ik kijken elke dag net als miljarden anderen in die spiegel. Ik ken jou niet en jij mij niet. Onze persoonlijke gezondheidstechnische en financiële omstandigheden wijken nogal af van elkaar. Ik bekijk mezelf tegenwoordig in de spiegel en verlang naar en ben net als jij misschien stiekem op zoek naar die kwijtgeraakte stralende ogen. Wat we samen gemeen hebben is blijkbaar dat gevoel van binnen, die we anders van buiten weerspiegelt zouden willen zien. Ongeacht de omstandigheden. Jij hebt alleen de pech dat heel veel mensen jou (menen te) kennen als publiek persoon en ik tot mijn grote opluchting heerlijk anoniem door het leven ga.

Dat iedereen massaal over je heen is gevallen na dit en elke kans aangreep om je te veroordelen en je uit te lachen snap ik wel. Zo’n beetje 95% van de bevolking staat namelijk in de schaduw van jouw schoonheid, een genormeerde schoonheid waar de meesten alleen maar van dromen. Vooral vrouwen. Die zag ik vooral gretig inhaken middels het delen van columns en retweets. Mensen zien graag mooie en succesvolle mensen falen, fouten maken. Schoonheid van binnen en buiten is voor veel mensen niet vanzelfsprekend en bedreigend als anderen dat wel hebben. De bedreiging verdween met jouw keuze voor zelfverminking en het voor de natie zichtbare resultaat daarvan. Je hebt veel vrouwen even een goed gevoel gegeven. Een wrange verdienste ten koste van jezelf.

Je moet weten, er zijn dagen dat het verlangen naar vrijwillige spierverlamming ook bij mij door mijn hoofd spookt. Te veel dagen met neuropathische (aangezichts)pijnen kunnen je soms moedeloos maken. Soms lees ik over anderen met hetzelfde zenuwprobleem die uiteindelijk voor – ik noem maar iets – Botox hebben gekozen. Als de pijnen te onverdraaglijk zijn geworden.

Zover ben ik nog niet, want het is nog niet 24/7 het geval. En voor de rest zit mijn haar ook verre van goed en ben ik op vele moeïge dagen ook niet blij met die extra soepkipvellen die als kiloknallers op mijn ogen lijken te dansen. Maar ik weet ook, ogen zullen nooit gaan stralen door buitenaf-dingetjes. Nee wacht, ik ben niet eerlijk. Ik heb wel eens beweerd dat als die soepkipvellen mijn toch al slechte zicht nog meer zicht ontnemen, het een praktische reden zou kunnen zijn om wat ooglidvel weg te laten snijden. Dat wel. Recentelijk heb ik wekenlang ook een team van binnen- en buitenkantspecialisten om mij heen gehad in het revalidatiecentrum. Met als conclusie dat binnenkanten nogal hardnekkig zijn.

Ik ben niet zo mooi als jij bent, sowieso ben ik al meer dan gedateerd en belegen, qua leeftijd. En ook al relativeren we ons te pletter door al dat leed dat nooit te bevatten is, jij net zo goed als ik, we willen allemaal onze ogen zien stralen. Elke dag. En elke keer ben ik weer verbijsterd vrouwen te zien die van nature al gruwelijk mooi waren en om welke reden dan ook door de knieën zijn gegaan voor ‘anderen’ en zichzelf compleet verminkt hebben daardoor. Ik geef toe, ik vind Botoxvrouwen vaak een beetje eng. Maar vind het vooral triest. Niet iedereen is sterk en opgewassen tegen….ja wat. Wat men van je verwacht? Realiserende dat pijn van binnen door welke omstandigheid dan ook geen oordeel verdient.

Het ga je goed Yolanthe, dat meen ik oprecht. Ik gedij nogal goed middels het welbevinden en welzijn van anderen. Ik houd ervan als dierbare mensen om mij heen zich oké voelen. Het scheelt een halve kilo soepkipvel. En dat men elkaar simpelweg gewoon iets gunt. Vrij van pijn. Van binnen en van buiten. Dat men elkaar verdraagt. Rijk, arm, religie, whatever. Dat. Omdat iedereen stralende ogen verdiend.

Eén gedachte over “Binnenspiegel”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s