(H)oren

Geluid. Er zijn veel geluiden die we makkelijk kunnen missen, Andere maken het leven net iets leuker, zoals muziek, voor mij persoonlijk. Het prettige van muziek is ook dat je hier doorgaans op een eigen gekozen moment naar kunt luisteren en naar hetgeen jij leuk vindt. Muziek krijgt een andere lading als het ongevraagd op je af komt, op een tijdstip dat jij het niet wilt horen, of als het niet jouw smaak is. Of te hard. Ik moet denken aan ons tuinfeestje, daar zullen ongetwijfeld mensen aanwezig zijn geweest die het voorgaande beamen. Bij deze excuses. Ik luister vrij veel naar muziek, meestal via iPod en ’s avonds draait er hier geregeld een CD. Maar net zo vaak heb ik ook helemaal geen zin in muziek. Sterker nog, vaak heb ik helemaal geen zin in welk geluid dan ook.

Eerder schreef ik al eens over dit onderwerp. Ik ben blijkbaar nogal hypersensitief voor geluiden. Maar er is dan ook altijd geluid, vaak lawaai, om je heen. Een beetje de hand in eigen boezem steken trouwens, met een doe-het-zelver aan boord. Anderen zullen zeker wel eens gevloekt hebben tijdens een dutje, met geboor en getimmer van deze zijde. Een paar maanden is er inmiddels geboor en getimmer van alle kanten geweest. Zo gaat dat met mensen. Er is altijd wel iemand die bouwt en verbouwt, zoals wij die periodes ook kennen. Daarnaast heb je grasmaaiers, heggescharen, kantjesknippers, brommers, tuinfeestjes, voetbaltrainingen, tenniswedstrijden, heel vroeg startende diesels in de ochtend, heel vroeg startende duiven, merels en krijsende vinken, blaffende honden, boomzagers, dakplatensoldeerders, drummers, gitaristen en mensen die denken dat den ganschen bevolking doof is, gezien hun volume als ze spreken. En als je dan eindelijk in een van God en iedereen verlaten huisje op een eiland gaat zitten om twee weken te gaan genieten van rust en stilte, dan krijg je ineens ’s nachts te maken met kuddes scheiten en gapen om je heen met allemaal een bel om en schapenhonden die je overdag niet hoort, maar ’s avonds na tien uur massaal aan de blaf gaan. En drie vinkennnesten onder het dak van je veranda, net aan de slaapkamerkant. Geloof me, je verlangt dan zelfs naar duiven, om zes uur ’s ochtends. Gelukkig hoef je op vakantie verder niet zoveel en heb je wat minder last van slaaptekort.

z

Momenteel hebben we er een nieuw lawaai bij, er wordt namelijk glasvezel aangelegd in ons lieflijke stadje op het platteland. Nu bezig in onze buurt. Dat is dus vanaf een uurtje of half acht de eerste tril, trek- en klopgeluiden. Als je al muziek wilt luisteren overdag moet de deur dicht, anders hoor je het niet. En ik weet heus wel dat ik straks ook blij ben met dat snelle Internet, maar als dit voorbij is komt er wel weer wat anders. Er is altijd lawaai. Misschien valt het meer op als je wat vaker moet rusten dan een gemiddeld persoon. Misschien zou ik wel eens oordoploos op een kussen willen vleien.

Ik heb het even opgezocht en er zijn meerdere plekken op aarde die naar verluid (leuke woordspeling) als stilste plek op aarde worden beschouwd. Ergens in Mongolië, een woestijn, een rimboe en als topper een plek op Antarctica, beetje hoog, met alleen maar sneeuw en een temperatuur van -70 C. Lekker dan. Heb je de ultieme stilte, maar doe je geen oog dicht vanwege de kou.

Maar de allerstilste plek op aarde is te vinden in een speciale kamer in het Amerikaanse Minneapolis, daar staat het Orfield Laboratorium en hebben ze een kamer gemaakt dat 99,99 procent van al het geluid om ons heen absorbeert. Dat lijkt het walhalla voor stiltezoekers zoals ik, maar het tegendeel schijnt waar te zijn. Tot nu toe heeft niemand het langer dan 45 minuten volgehouden in die kamer.

Lees maar, echt leuk om te weten

http://nos.nl/op3/artikel/359684-echte-stilte-dat-kun-je-helemaal-niet-aan.html

Het geluid wat ik mis is het snurken van de hond en het ‘pok pok’ met die staart op de bank. Of dat we de bel nu meestal missen, omdat die slecht te horen is, maar dat er altijd geblaft werd en dat je daardoor wist dat er iemand aanbelde. Ik ben trouwens blij dat ik niet hoor zoals een hond – zoveel keer luider. Het ruisen van de wind, een branding en krekels in de zomer. Kievieten in maart. Mensen die lachen. Mensen die mooi kunnen zingen. En dat live horen. Dat als je je digitale prullenbak leegmaakt en dat frommelgeluidje wat je dan hoort. Piepende muisjes als je buiten zit in het donker. Mijn CD met dolfijnengeluiden. Een mooie fles wijn ontkurken. Kipfilet of courgettes in de hete olie in de wokpan gooien of na lange tijd eindelijk weer die stem te horen van een goede vriend of dierbare. In het echt of middels telefoon. Dat zijn mooie geluiden.

En stilte is ook zo’n mooi geluid.

2 gedachten over “(H)oren”

  1. Tinnitus is een duivel die al meer dan tien jaar met mijn voeten speelt. Vreselijk!
    Als ik mijn kinderen zeg dat ‘stilte de mooiste muziek is’, beschouwen ze mij als een oude vent 🙂

  2. Hé Thomas, welcome back from holiday. Ik herinner mij jouw blog waarin je vertelde over die verdomde tinnitus, afschuwelijk. Dat dat toch genezen kon worden, echt geen remedie voor? Stilte of niet, in de ogen van je kinderen blijf je sowieso die ouwe, zelfs als ik Pearl Jam keihard opzet 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s