Jongste

Als je ooit voor het eerst moeder wordt en dat al een tijdje bent, kun je je bijna niet voorstellen dat je net zoveel kunt houden van een ander kind. Dat wat je voelt voor die eerste, daarvan denk je dat dat nooit meer geëvenaard kan worden. Het besluit dat je samen neemt voor ‘een tweede’ is zo compleet anders dan die keuze voor ‘een kind’ destijds. Vanaf dan heeft het begrip ‘verantwoordelijkheid’ ineens handen en voeten. En draagt het een luier. De keuze voor ‘een tweede’ ging niet helemaal vanzelf. De wens was er wel, maar daadkracht nog niet. Gynaecoloog was erbij betrokken, bij dat besluit. Een preventief netwerk van hulp zou klaar staan. Een eerdere huilbabyervaring hakt er nogal in. Vandaar. De Seroxat zou klaar liggen. Heel lang bijna niet slapen en een PND is geen aanradertje. En een eventuele bevalling zou nooit meer onnodig lang duren als die eerste, beloofde hij. Plus de belofte dat hij de bevalling zelf zou begeleiden. Met die wetenschap en dat vangnet durfde ik het aan. En wat ben ik blij dat ik dat ‘gewoon’ heb gedurfd.

Wat ‘die eerste’ betreft, dat je zoveel van iemand kunt houden is bijzonder. Vanaf het eerste begin, ondanks zo’n moeizame start. Dat je misschien nooit slaapt, maar dat je zo erg lief hebt dat liefhebben wint. En medelijden met dat weerloze ongelukkige minimens. Die zich na een paar jaar ontpopte tot één van de makkelijkste kinderen die je je kunt wensen. En nu inmiddels zestien, nog steeds. Ik wil hierbij ook even een lans breken voor alle makkelijke pubers. Ze bestaan weet ik. Nou ja, afgezien van ‘de kamer’ en van die dingen. Gek op slapen dus, wie had dat ooit kunnen denken? Ik kan mij een ‘ruzie’ met haar niet eens herinneren, dat moet echt jaren geleden zijn.

Drieënhalf jaar na Oudste werd Jongste geboren. Twee weken te vroeg, want van de placenta bleek inmiddels weinig meer over. Alles opgegeten. Dat is met de wetenschap van nu een geinig feit, gezien haar focus op alles wat eetbaar is. Een heel klein popje was het, net 3 kilo. En meteen datzelfde gevoel als bij de eerste. Onvoorwaardelijk. Een klein tevreden aapje die je bijna zonder handen kon meedragen tussen kin en schouder, net alsof ze zich daar natuurlijk in vastklemde. Heel tevreden. Heel snel al de eerste lach. En altijd honger. Dus al binnen een paar weken in de Michelin-fase. ’s Nachts ook nog lang twee of drie keer wakker (want honger dus) en dan ging er melk in en was het goed. En iedereen weer slapen. Gewoon slapen. Wat ben ik blij ook zo’n babyervaring te hebben meegemaakt. Huilen – weten waarom – oplossen – duidelijk – klaar – slapen. Als er iets vanzelfsprekend was bij Jongste, was het wel slapen. En laat dat nu toevallig de laatste jaren iets zijn wat nogal ‘een thema’ is, dat ‘slapen’. Nu nog. Het kan soms onverwacht vreemd lopen in een kort mensenleven. En alle eigenschappen van jouw kinderen die zich in jouw hoofd al gevormd hebben na die beginjaren, kunnen dus zomaar compleet veranderen.

Deze week is Jongste dertien geworden. Verre van baby, geen fragiel popje meer. Nog steeds altijd ‘honger’ en alleen het hoofd past nog tussen kin en schouder. Dat vroege lachen is een rode draad. De clown van de familie, gekkigheid. Inmiddels weet ik dat daar een ladinkje onzekerheid achter zit, maar toch. Het scheelt dat ze vooral heel erg haar eigen willetje heeft. Een eigen waarheid van zwart en wit (lees: eigenwijs), maar ook iemand die lief en zorgzaam uit de hoek kan komen. Dertien dus. De laatste maanden echt veranderd. Het valt ineens op. Volgens het cliché zit ze werkelijk tussen dat tafellaken en servet. Moeder Natuur en de buitenwereld dwingen dat af. Maar gekke fratsen zijn niet zo makkelijk uit te bannen. Gelukkig maar. En onzekerheid over eigenheid die ooit omgezet gaat worden worden in persoonlijkheid. Dat duurt nog wel een jaartje of dertig. Als je dertien bent sta je zelf vooral in jouw eigen middelpunt. Zoals ooit dat middelpunt de schouderbeenholte van je vader of moeder was.

b          DSC00013        BILD3776       a13

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s