Vandaag

Lang uitslapen, beetje hangen op de bank vandaag en vroeg onder de wol. Typisch een zondag uit het leven van jonge mensen die op zaterdagavond zijn wezen stappen. Een mooie, duidelijke moe-oorzaak. Zoals bij Oudste vandaag. Precies een jaar geleden was van uitgaan absoluut geen sprake – of zelfs naar school – en over de moe-oorzaak nog weinig duidelijkheid. Maar namen we na twee weken gelukkig wel afscheid van een omgeving waarin ‘het onder de wol kruipen’ in je eigen bed toch het allerfijnste bleek te zijn.

Nu, een jaar later gaat het goed met haar. Alle vanzelfsprekende dingen zijn gewoon vanzelfsprekend; school, uitgaan, op de fiets, sporten en de bijbehorende luiheid. Dat als dat laatste zich aandient, er gekscherend opmerkingen over worden gemaakt. “Ik zie dat jouw voornemen je kamer op te ruimen vandaag prima heeft uitgepakt, goed bezig!” (als dat dus niet is gebeurd). En dan zo’n grijns. Vorig jaar wenste ik situaties zoals dat, luiheid in plaats van moeheid. Stampvoetend de trap oplopen, schreeuwen en met deuren slaan, zo’n type is ze nooit geweest.

Vandaag dacht ik er even aan, aan precies een jaar geleden. De berg op vanaf toen, besloten we. Met stappen vooruit, vertrouwen in dat het goed zou komen en het bekende stapje terug bij tijd en wijle. En dat ‘goed gaan’ ook weer vanzelfsprekend is, want nu is nu. Maar op een dag als vandaag even een beetje beseffen hoe fijn het is als jouw kind gezond is, mag. Vind ik.

zh

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s