De K van kudde

schapen

Mijn interesse in het koningshuis zou je op z’n minst ‘vrij weinig’ kunnen noemen. Mijn mening over het koningshuis zou een blog (of drie) kunnen vullen, maar dat terzijde. Het koningslied, ik heb er vooraf al geen interesse voor gehad en was sowieso al niet van plan dat mee te gaan zingen. Heb het vrijdagmorgen aangehoord en het was gewoon weer één van de sentimentele draken uit de stal van Ewbank. Niks nieuws eigenlijk. Dat wat een groot gedeelte van de Nederlanders doorgaans mooi vindt. Prima. Persoonlijk heb ik nooit wat gehad met die muziek. Zolang ik maar niet met al die dames in een plaatselijke Sorbo-bus richting een Toppers of Borsato-concert hoef ben ik allang blij. Voor de rest moet een ieder maar genieten van wat hij of zij mooi vindt.

De eerste reacties op het koningslied op Twitter en andere sociale media afgelopen vrijdag waren geinig. De ene gevatte opmerking na de andere. Toen werd het saai. Al rond een uurtje of drie. En geforceerd grappig. Rond zeven uur begon ik al bijna medelijden met Ewbank te krijgen (yes that’s me). Je zou denken dat ik toch degene ben met de meeste tijd voor dit soort onzin, maar blijkbaar heeft de rest van werkend en zich vervelend Nederland nóg meer tijd om zich volledig te verdiepen en te verliezen in dit soort onderwerpen. Mensen die nooit niks met muziek hebben, nog nooit één filmpje van hun voorkeur hebben gedeeld. Waarvan ik niet eens weet welke muziek hen raakt. Die mensen zie ik nu ineens massaal reageren, hebben ineens een mening over muziek. Velen die eenzelfde draak in de vorm van  ‘De Waarheid’ van Borsaaido wel waarderen. Daar verbaas ik mij dan over. “Je raakt me kwijt”. Ik begrijp heus wel dat een koningslied iets is waar ogen op gericht zijn, met al die poespas van tevoren. Maar in de basis was het toch gewoon het zoveelste semi-sentimentele sniklied, inclusief hilarische tekst? Alsof dat nu pas duidelijk wordt. Maar dat kan.

Ewbank heeft inmiddels officieel afstand gedaan van het lied. Het kan toch niet waar zijn? Dat we ons in dit land het meest druk maken om zoiets als een koningslied? Dat iemand met de dood bedreigd wordt over een liedje? Bizar. Waar waren de reacties in de sociale media ten tijde van ‘Schouder aan schouder’? Dat was ook heel erg. Maar de hype van het oranje voetbalgevoel is toch nét wat sterker in dit land. Zo willekeurig is het. Massaal vormen mensen hun mening en smaak – als je al van vorming kunt spreken – middels de ogen, oren en voorkeur van anderen. Het erbij willen horen, mee willen doen, boven de digitale dijenkletserij proberen uit te komen, ook na de miljoenste graptweet. Dat je ineens zo snapt waarom BN’ers BN’ers zijn. Die behoefte aan dat podium. En dat de massa dat volgt. Vond het jammer dat zelfs Wim de Bie – die ik erg hoog heb zitten – hierin mee ging. Al die alternatieve liedjes ineens. Prima, maar heb mevrouw De Breij gezegd dat ik een alternatief leuk vind en gevraagd of haar opbrengst van de downloads óók naar het Beatrix Fonds gaat (persoonlijk dingetje), maar geen antwoord. Het gaat niet eens meer over het lied, maar het gevoel dat jij daar ook bij hoort, met het ‘tegen zijn’, samen met de rest van Nederland. In dat opzicht heeft het lied wel verbroederd en zijn doel bereikt.

Vandaag bracht ‘De Herder’ (zo noemen wij hem, klinkt leuker dan eigenaar) een paar extra schapen in het veld hier achter. De ram, die inmiddels al heel lang alleen de eenzame winter heeft moeten doorbrengen was door het dolle. Het enige wat hij deed was achter de anderen aanlopen. De rest van de dag. En maar snuiven aan die achterwerken van de dames. En maar mee rennen met het jonge spul. Omdat schapen dat van nature doen. Die gedijen goed in een kudde, hebben dat nodig. Het is een leuk klein veldje, het aantal schapen zou je niet eens een kudde kunnen noemen. Op die enorm grote weide die sociale media heet, loopt een hele grote kudde schapen. Zo groot, dat geen herder of hond daar nog enige vorm van leiding in zou kunnen hebben. Ik zou wel eens een onderzoek willen zien naar de biologische verwantschap tussen mens en schaap. Ik krijg het idee dat we eerder van schapen dan van apen afstammen. Niet lang leve de monarchie. Niet lang leve de republiek. Lang leve de eigen mening. De W van Wees jezelf.

Het Kudderijk der Nederlanden.

Bèèèh.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s