Ellie

Jongste vindt verhalen schrijven leuk. In al die jaren puilen inmiddels kasten en dozen uit met verhalen in schriften, mappen of blaadjes. Of in bestanden op de pc. Je kunt haar zo’n beetje uittekenen in gebogen houding, een pen of potlood in haar hand en een rechterhand die bijna sneller wil schrijven dan haar gedachten aankunnen. Of rammend op de toetsen. Aan tafel, op de bank, in bed of op welke plek dan ook. Jongste houdt ook van tekenen. In al die jaren puilen inmiddels kasten en dozen…. aan tafel, op de bank….Enfin.

Ik kan mij niet anders herinneren dan dat ze ‘schrijfster én illustrator’ wil worden. Dat laatste woord heeft even geduurd hoor. Toen ze jonger was, was dat een lastig woord om te onthouden. “Hoe heet dat boektekenen ook alweer als je dat doet voor je werk?” En tot op de dag van vandaag wil ze dat nog steeds ‘worden’.

Grappig om te zien dat de thema’s van de verhalen zich blijven ontwikkelen naarmate de leeftijd vordert. Tienermeisjes en griezelige leraren komen dan ineens in de plaats van prinsessen en kastelen. Inmiddels zijn er in de schrijfsels ook bebloede hoofden en meer lugubere dingen aanwezig heb ik recentelijk gemerkt (ik mag alles lezen, vandaar). In het tekenen heeft ze inmiddels ook een eigen stijl ontwikkeld. Van allerhande poppetjes en voorwerpen, tot iets heel realistisch en gedetailleerd willen kunnen maken. Dagenlang een oog tekenen bijvoorbeeld. Of een poppetje van de zijkant, net zolang tot het lijkt. Ze is daar zeer gedreven in en redelijk perfectionistisch, net zolang totdat ze zelf tevreden is. Ouders zeggen al gauw ‘mooi, knap gedaan’, bij een tekening van hun kind. Jongste vindt complimenten, net als ieder ander leuk. Maar je hoeft niet met flauwekul aan te komen als je het niet meent, ziet ze zo. Dus kun je gewoon zeggen – als dat zo is – dat die en die verhouding niet helemaal klopt, vind ze prima en doet er ook wat mee.

Het realistische is inmiddels weer verworden tot een soort stijl die strip/cartoon-achtig is. Weer minimaliseren en uitvergroten van details. Paar jaar terug (ze is nu 12), begon dat geloof ik. Echt geinige zelf-bedachte poppetjes en figuren. Daar horen ook namen bij. En uiteraard vaak een verhaal. Eén van de figuren waar ze lang mee aan het schrijven en tekenen is geweest is “Ellie”. Dat is een compleet boek geworden. Met consequent dezelfde Ellie als illustratie. In haar hoofd bestond Ellie bijna echt. Inclusief de vrienden van Ellie (Vieze Liesje en Tim). Heb even gekeken naar de datum waarop ze begon te schrijven met dit verhaal, was begin 2011. Twee jaar geleden dus. Voor zover ik kan zien zijn het achttien hoofdstukken. Met dit als begin:

Proloog (in krulletters)

 Hai ik ben Ellie en ik ben 8 jaar en ik zit in groep 4 mijn beste vrienden zijn Tim J en vieze Liesje maar ik ga nooit naar school want mijn ouders vinden het daar te vies. waarom? nou, mijn ouders hebben een allergie voor viesheid maar ik heb een allergie voor schoonheid! ik weet dat het raar is maar soms denk ik ook wel van: “zijn het mijn ouders wel?” En mijn ouders noemen mij ook soms het vieste meisje in schoonstad! O ja mijn ouders hebben deze stad opgericht ze zijn zo stom om het hier veel te schoon te maken je moet bv. Allemaal je eigen wc hebben en je moet allemaal 10x per dag je handen wassen met hele vieze zeep. Je denkt zeker wel van: waarom ga je dan niet gewoon weg? Hallo ik ben nog maar 8! Ook al ga ik weg, ik vindt mijn ouders nog steeds lief, maar ik heb wel vaak ruzie met mijn ouders want ik doe allemaal vieze dingen. ik ga je nu vertellen wat voor dingen, let op het wordt een smerig verhaal….

Wat nou zo geinig is, een collega van manlief maakt van kindertekeningen knuffels en wil graag een website opzetten. Ze maakt echt tot in detail een kindertekening na in textiel. Zodoende kwamen een paar tekeningen van Jongste bij haar terecht, wellicht als voorbeeld te gebruiken voor haar site. Dat was vorig jaar en we hoorden er eigenlijk niets meer van. Jongste was er nog wel eens mee bezig: “Heeft ze die knuffel nou al gemaakt?” En ineens kwam manlief deze week thuis met het resultaat. Je had het gezicht van Jongste moeten zien! Ze was helemaal in de wolken, zo blij. Want van de verschillende tekeningen die ze had ingeleverd had de collega nou net Ellie gekozen om te maken. Tot in het kleinste detail nagemaakt (ik vertelde al over dat perfectionistische van Jongste, dus die was lyrisch over de navel, de knoop en het exacte aantal haarstrengen). In haar hoofd bestond Ellie al – en het was zelfs al even geleden – maar voor haar kwam ze eigenlijk echt een beetje tot leven. Dat zag ik. Een uur vol vertedering met letterlijk Ellie in haar handen. Dat bijna verliefde kijken. Ik heb er erg van genoten. Dat genieten over hetgeen wat echt ‘van jou’ is, iets wat jij hebt gecreëerd en hoe je dat koestert, daarvan hoop ik dat ze dat nooit verliest. Die eigenheid en dat genieten.

Ellie dus

DSC00586

Laatst zag ik dit bestand open staan. Het wordt nog weer een heel geschrijf, getyp, gerammel en geteken de komende tijd. Tussen huiswerk en dergelijke door.

“Ideen voor een nieuw boek:

1: Een dagboek over een meisje dat op vakantie gaat er gebeuren allemaal rare dingen met haar deftige moeder die in Callefornia een film gaat maken en zij moet mee! Daarom schrijft ze in haar dagboek. ze ontmoet de twee vervelende zusjes en hun broer waar ze verliefd op word maar uiteindelijk was het allemaal de moeite waard. (Een boek van 8 tot 12 jaar)

2: Het klassespook: 5 vrienden zitten op school ze hebben gewoon les en oppeens komt er geruis en klapt de deur steeds vanzelf dicht en thuis gaat het ook al zo bij de vrienden. de vazen vallen vanzelf om er verdwijnen mensen heel raar. dan besluiten de vrienden om op zoek te gaan naar het klassespook! Zullen ze hem vinden……..(Een boek van 9 tot 12 jaar )

3: Sproetje’s ouders zijn gescheiden daarom gaat ze even bij haar moeder wonen op de boerderij ze moet naar een nieuwe school maakt nieuwe vrienden en word verliefd op een jongen uit Engeland maar er gebeuren ook trieste dingen zoals dat haar hond Henkie dood gaat en dat haar beste vriendin Alix naar het ziekenhuis moet! (Een boek van 10 tot 12 jaar)”

Doei.

7 gedachten over “Ellie”

  1. zo zeg, die Annelin, wat een talent, wat een creativiteit, geweldig zeg en die knuffel, wat gaaf voor anne..
    Vieze tante Jannemeuje..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s