No surprises

Ik ben eigenlijk helemaal niet het tiep van verrassingen. Controle-tiepjes houden daar doorgaans niet zo van. Onaangekondigde surprise-parties, ik hoop dat niemand mij dat ooit aandoet. Of erger, iets met televisie en dat je dan voor het blok gezet wordt. Heb altijd zo’n medelijden met degenen die daar ongevraagd in betrokken worden. EO-Bert, John Williams of die Froger-vrouw die je zouden kunnen overvallen met zo’n cameraploeg. Ik ga daar een notitie van maken in mijn testament. Dat dat dus bij wet verboden is in dit huis.

Verrassingen. Ik word elke dag weer verrast en eigenlijk verrast mij dat ook weer niet. Chronische on- en voorspelbaarheid verrast, maar je kijkt er ook niet meer echt van op. Maar soms heb je er ook gewoon geen zin in. Dat je constant maar moet navigeren op de getijde van het seizoen, de week, dag, uur. Een gestel en hoofd dat niet doet wat jij wenst. Kinderen en ziektes. Ja, nog steeds. Dat Carpe Diem-verhaal, het heeft ook zo z’n grenzen, geloof me. Verrassingen kunnen soms ook zo voorspelbaar zijn. Zoals dat jongste gezinslid, die koud twee à drie weken boeken moet vervoeren, waarvan 70% van de boeken nu al lichtelijk verdronken en onherstelbaar beschadigd blijken te zijn (foto). “Niet mijn schuld, IEMAND heeft een pakje drinken in mijn tas gestopt en die is geknapt”. Bij jongste is de schuldvraag altijd prioriteit numero uno. Ongeacht de omstandigheden en/of logica. Ik zie hier een toekomst als advocaat, niet als rechter, uiteraard. Al met al, geen verrassing dus. Overal hier in huis liggen natte boeken. Wat een geluk, dat de verwarming inmiddels aan is….

Ben niet meer zo gauw verrast door veel dingen. Wel elke keer verrast door het feit hoe ik er klaarblijkelijk mee omga, al het onaangekondigde, maar terugkerende. Stilte wensen, hopen dat ineens niemand van mijn bestaan weet, want dan hoef ik ook niets uit leggen. Geen verantwoording. Numb. Vandaag als hoogtepunt een complete black out. Vanmorgen nog pinnen met de pinpas en vanmiddag – tijdens internetbankieren – driemaal een foutieve pincode invoeren. Totaal van het padje. Pas geblokkeerd. Ik type, loop en draai momenteel niet zoals het hoort. Het tegen een schub aanschurken, het verrast mij niet eens zo. Maar dat het daar bovenin ook ineens een eigen leven gaat leiden, dat vind ik wel een beetje eng, eerlijk gezegd. Dat was eigenlijk de verrassing van de dag.

De boeken zijn opnieuw gekaft. Het is eigenlijk niets meer en minder dan een metafoor voor het verdoezelen van de werkelijkheid. Dat kaften. Het zou best fijn zijn als je mensen ook zou kunnen kaften. Ik wou dat ik een boek was.

Hé, ga dit bandje binnenkort nog zien. Gaat vast leuk worden…

“You look so tired and unhappy
Bring down the government
They don’t, they don’t speak for us
I’ll take a quiet life
A handshake of carbon monoxide

No alarms and no surprises
No alarms and no surprises
No alarms and no surprises
Silent, silent

This is my final fit, my final bellyache with

No alarms and no surprises please…”

3 gedachten over “No surprises”

  1. Ach liefke, wilde dat ik je wat wijsheden kon sturen, wat orde int hoofd, maar kan alleen maar liefs sturen, liefs…. stuur ik je nu, hoop dat je t voelt…

  2. Ik heb t andersom, sommige mensen mogen wat mij betreft hun lelijke kaft behouden, maar zou ik graag van een nieuwe inhoud voorzien…. (zegt wellicht iets over mij 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s