Poeppraten

Niet dat het ergens toe doet. Zo’n titel. Woorden komen soms makkelijk, soms zijn ze er niet. Soms wil ik vooral niet schrijven, delen en – erger – lezen wat ik schrijf. Het zou kunnen dat er nog één iemand in dit huis gniffelt om het woord poep. Maar weet dat ook niet zeker.

Poep. Als het een uitdaging blijkt te zijn een t-shirt te kopen zonder vrouwenhoofd, New York of iets met ‘peace’ of ‘life’ erop. Opmerkelijk is dat besnorde vrouwen klaarblijkelijk hip zijn momenteel. Vrouwen en snorren. Heb ik iets gemist, is dat trendy? Moet ik m’n bovenlip niet meer harsen, juist donker verven en een John Cleese-vingertje onder mijn neus plaatsen terwijl ik loop? Mag mijn burka naar het Leger Des Heils?

Poep. Als De Lente een Roelofs-achtige coach heeft en De Herfst Rupsjenooitgenoeg blijkt. Opzouten. Helemaal niet afgesproken. Bovendien vind ik dat De Zon zich wel heel makkelijk in een hoek laat drukken. Meer verwacht van mijn dinnetje.

Poep. Als ‘chronisch’ iets is wat tijd, energie en een lange adem kost. Niet even. Chronisch. Als chronisch iets is wat verveelt en ‘same old same old’. Daar heeft de buitenwereld al gauw genoeg van, laat staan de betrokkenen. Ik hou van het leven inkleuren, maar kan het werkelijk niet mooier maken dan het is. Maar we blijven proberen.

En dat is alles wat ik heb te zeggen.

Poep. Geen kak. Heb Draadstaal nooit zo grappig gevonden, onder ons gezegd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s