Nachtzuster

Ga helemaal niet grappig doen over moeder zijn en hoeveel beroepen je dan hebt. Laat ik maar aan Tineke Schouten over met zo’n te beige nepnaakt kostuumpje met zwabberende panty-tieten. Ha. ha. ha. Lachen joh. Ik klets m’n dijen.

Feit is dat inmiddels het derde kind op rij ziek is geworden. De hond. Niet zo’n klein beetje, het is een hulpeloos, zielig en kotsend geval. En dat voor de dochter die doorgaans toch de minste pieperd van de familie is. Mijn dekbedje ligt al klaar op de bank. Slapen bij de hond vannacht. Beest slaapt niet van de pijn. Kotst het allerlaatste beetje gal eruit en dan nog iets – ergens vanuit de diepste ingewanden weaarvan ik het bestaan niet zou kunnen noemen.

Oudste meisje wil morgen school weer proberen.  Als één dag lukt, zou fijn zijn. Fingers crossed.

*Aah, hond kotst weer* momentje….

Jongste is grieperig. Verdient naast oudste en hond ook eens een keer het recht op ‘gewoon’ ziek zijn. Morgen maar een snipperdag. Gun ik haar wel. Bovendien kan ze dan mooi mee naar de dierenarts. Sinds de auto inmiddels al twee weken bij de garage is vanwege iets met huppeldepupriem en we nu een retro-auto te leen hebben (cassettebandjes-optie, geen stuurbekrachtiging en de geur van een dertig jaar oud lijk), dus hond op achterbank die vastgehouden moet worden. Onze hond heeft trouwens de neiging altijd iets ernstigs te krijgen op een zondag. Wanneer dierenartsen óf whiskey drinken óf het driedubbele berekenen voor een consult. Of dat je sowieso geen dierenarts kunt bereiken.

Ik was ineens goed op dreef. Met die lente. Het ging weer om activiteiten. Kon ineens weer. Veel geschilderd, veel tuin, veel buiten. Scheelt enorm in slaapjes. Minder bank, minder moe. Geestelijk moe is anders. Lente wordt het pas als oudste beter is. Echte Lente. Als ik had geweten dat de hond ziek zou worden en ik een nacht moest opofferen, had ik denk ik vandaag niet zoveel gedaan en zou ik die spierpijn van alles omarmd hebben en meegenomen hebben in een fijne slaap, een keer zonder zorgen. Lichamelijk moe is fijn. Heerlijk zelfs.

Hond is uitgekotst en uitgeput. Zie haar nu liggen op de bank. Voor het eerst. Kan ik ook mooi liggen. Wordt tijd. Voor het eerst in mijn  leven ga ik zonder tanden te poetsen slapen. Bah. Ben een vermoeide viezerik vandaag. Tis niet anders. Welterusten.

3 gedachten over “Nachtzuster”

  1. als ik een hond was, wilde ik jou als baasje! Klein puntje van kritiek: als je tot aan je elleboog in het bekje kunt verdwijnen voor een bot, had je toch best even rectaal een denneappeltje kunnen verwijderen? Zoen! Bless you

  2. Die tweede reactie was overbodig schat, zelfs anoniem herken ik jou meteen x
    Had het trouwens zo gedaan bij de hond, als ik het had geweten. Dat vind jij best vies hè? :-)))

    Fijn gauw kroketjes! (leuke overgang, rectaal gezien) Zin in, ik esemes of meel nog wel even over hoe laat. Dikke soen trug X

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s