Toen

Afgelopen week weer wat filmpjes uit vervlogen tijden doorgestuurd gekregen. Gek, hoeveel je vergeten bent en het tegelijkertijd lijkt alsof het gisteren was. Bijna dertig jaar geleden. Op bovenstaande foto zit ik (ik denk ‘quasi’-) relaxed rechts op die barkruk. Het kan ook goed gewoon echt relaxed zijn, want dat typeert toch wel de sfeer van toen. 1984. Ik ben daar 15 jaar. Dezelfde leeftijd als mijn dochter nu. Die heb ik tot nu toe nog niet voor de soos zien hangen. Maar in 1984 was er dan ook nog geen Twitter.

Ik woonde niet eens in Diepenheim destijds, maar voelde mij uiteraard zeer verbonden met het kleine stadje. Ik ben er geboren, heb er eventjes gewoond, bij mijn opa en oma en later met mam in de Haaksbergerstraat. Mijn kleuterschooltijd heb ik daar beleefd. Juffrouw Gruppen. Weer verhuisd en later vele zondagmorgens doorgebracht aan de ronde tafel van mijn opa en oma, stiekem nippend aan de Anisette van mijn moeder – of met neefjes en nichtjes in het kamertje van opoe. Oma Aaltje, die altijd de thee voor je op een schoteltje deed, want “dan kun je je niet branden”. Opa Louis in zijn stoel. Hangend aan zijn lippen wanneer hij over de vogels vertelde. Hij wist alles van vogels. De Schuur. Soep maken. Feestjes daar. Die vinger – die “in de zaagmachine was beland”. Ik droom er nog vaak over. Vooral over de schuur van opa en de moestuin van oma.

…altijd al gek geweest op blauw, bloemen en hoedjes 😉

Gerritje van de Kapper. Mine van de Wezel. Bakker “Broer en Zus” Bolscher. Van Leeuwen, de buurtjes, waar wij als kinderen ons vermaakten in de ouwe Daf-wrakken. Daarna Pykstra. Opa Louis reed altijd Daf. Slager Regterschot als buren aan de andere kant. De reden waarom ik nooit van zondag op maandag wilde logeren bij opa en oma, want dan hoorde je het slachten. Gerritje en Chris Regterschot. Gerritje: “Wat bu’j groot e’worn!”. Altijd die mensen die over de vloer kwamen bij opa en oma. Diepenheimers van toen. Mooie herinneringen. Twitter bestond nog niet, men dronk koffie met elkaar. Zorgde voor elkaar. “Noaberplicht” (burenplicht) ging in die tijd zo ver, dat je je brood kocht bij de bakkerbuur aan de overkant, het vlees bij de buren links en de auto bij de buren rechts. Voor drogisterij-artikelen ging je naar Rietman, groente bij Roelofsen (“De Arfte”) en verdere boodschap-benodigdheden bij ‘Tèger”. Kleding van Alink aan de Grotestraat (nu een Herman den Blijker-gemetamorfoosd cafetaria). Mijn oma heeft later geloof ik nooit de stap durven te nemen bij Kastelein of supermarkt Wegereef binnen te gaan. Zo ging dat. Lang leve de man van de SRV van je hiep hiep hiep hoezee!

Ik was 15 jaar oud en woonde in Goor. Ook best prima hoor. Leuke tijden in Goor gehad. Ging in Holten naar school en had vriendinnetjes die voornamelijk disco’s bezochten. De grote (Hengelo, Oldenzaal). Ook voornamelijk De Zon in Goor. Vaste prik. Ook voor mij. Maar waarom ik toch – toen in ’83/’84 – bijna elke dag op het fietsje naar Diepenheim reed? De soos. Kan de vinger er niet goed op leggen maar toch ook wel een beetje. Het Diepenheimse sfeertje is moeilijk uit te leggen. De soos was: muziek. Een vlucht van Wham! en watalnietmeer. De soos was dom ouwehoeren aan de bar, schrijven in het soosboek. Rare, beetje laat-maar-gaan-types die misschien minder chill waren dan een ieder van ons dacht, maar toch. Leuke mensen. Vond ik. 15 jaar. Best kwetsbare leeftijd waarin je doorgaans toch vooral meevaart op de golven van je vriendinnen. Dat deed ik dus niet altijd. Soms. En – niet eens zo bewust – voelde ik mij het meest op mijn gemak daar in de soos. In Diepenheim. Toen. Band Fratsen enzo. Toen we een meidenclub oprichtten. We een meidenfestival hebben georganiseerd. Met bands en stands. Dat er ook gewoon mensen kwamen! Dat Peter dat reggea-bandje ophaalde: “Hey chauffeur, ook een blowtje?”, in een dampende Cannabis-auto. Dat er toen überhaupt nog bands opgehaald werden!

Dat er fuiven waren van de Wobobo-Rorezika. De jongs…

Yours truly rechts vooraan in beeld. Ik weet het. Geen commentaar. Zwarte gel en scheerschuim. Bovendien heb ik nu nog steeds altijd vlekken in mijn broek :-pp

1984. Vakanties in Italië met Tineke. Lana. Verkering met een Belg (soos-uitwisseling) en tegelijkertijd een té leuke Italiaan daaro.  Dilemma’s, dilemma’s…. Stiekem roken in ons tentje (“Het lijkt hier goddomme wel een wigwam!”, aldus tante Hermien). David Bowie’s “Let’s Dance” op de jukebox.

In die vakantie tussendoor toch nog even naar het Gardameer waar mijn ouders inmiddels waren. Italiaans vriendje of niet, saai was het soms in Lana, op die leeftijd grijp je al je kansen!

Mijn ‘Opa en Oma Diepenheim”. Mijn “Soos-Diepenheim”.  Ik heb aan de Quantstraat gewoond, de Grotestraat, de Haaksbergerstraat. Het Elferink. In Zwolle gewoond. Ook leuk. Er is een tijd geweest dat ik me niet kon voorstellen dat iemand in Diepenheim zou gaan wonen. Alleen bejaarden deden dat. Dacht ik. Hoe naïef. Nu dus al weer 22 jaar Diepenheim. Fijn klein stadje. Ik ken heel veel mensen niet. Ik blijf stiekem altijd beetje hangen in het Gerritje-van-de-Kapper en soos-Diepenheim. Is dat erg? Neuh. Ik koester mijn herinneringen. Velen kennen Pykstra niet eens. Of opa Louis,  Mina P. -Opoe.

1984. Feestjes van opa’s, oma’s en familieleden werden gehouden bij Boonk, Roelofsen of In De Dennen. Dat wisselde je af, om niemand tekort te doen. (Weer die broek. I know. Faux pas :-pp) En altijd maar weer die aansteller uithangen…vermoeiend hoor. Pas geleden hoorde ik dat ik ‘sprinkhaan’ genoemd werd in die tijd. Ach ja.

Ik houd van Diepenheim. Herinneringen vooral. Maar ook nu. Als ik in het Sterrebos loop, best vaak, dan voel ik het Diepenheim van toen. Lang geleden, maar altijd weer ‘nu’. Tjuup van toen, die ik afgelopen week op de video weer zag. RIP. Opoe en het koningshuis en oma met thee op het schoteltje…. In dat opzicht niet zo gek dat ik uiteindelijk een partner heb getroffen via dat circuit. Via familie notabene. Zij het dat partnerlief nog meer Deeps is dan ik en ik – kuiken als ik was – totaal geen weet had van het bruisende motorcross-gebeuren destijds. Recentelijk nog een oude DVD van Diepenheim bekeken met beelden van mijn schoonvader (RIP) in zijn voetbaljaren begin jaren 50 en motorclub Diepenheim. Ik weet nog dat je bij Fiat garage Roessink twee Gulp kauwgommetjes kreeg tijdens het tanken. Van AJ in overal. Mijn moeder reed nl. altijd Fiat. Met zo’n honderachtentwintigje zijn mama en ik ooit nog eens in een sloot geschoven, op de Nijenhuizerlaan. Op die video van Oud Diepenheim ook mijn destijds tienjarige moeder, dartelend op het schoolplein. Geinig.

Ons dorp. André – zanger van onderstaand liedje – en andere neven en nichten in opoe’s kamertje. Onder andere die herinneringen. Wat nu een klompenwinkeltje is, dat kamertje. “Deep’n”. De zaagmachine-hand. Zoiets. Anders dan vele andere plaatsgenoten Diepenhein beleven. Maar velen met ook wel dezelfde herinneringen. 1971-1984 versus 2012. Over mijn…ons dorp. Hoewel het liedje natuurlijk veel cynischer bedoeld is, toch: “Alles is ok, op het platteland…” 😉

Ouwe soos-video’s coming soon….

Truste x

6 gedachten over “Toen”

  1. Wederom weer een mooie blog! Grappig om te lezen, ook omdat ik zelf een paar dingentjes weer omdat wij er een paar keer zijn geweest. Die soos, ik weet waar die is, leuk. Grappig om je verhaal van vroeger te lezen, over je opoe e.d. Brengt mijn gedachte uiteraard ook weer naar die van mij. Mooi Diepenheim, mooi mens…Liefs, 10

  2. Erg herkenbaar, herken ik zelfs mijn zusje toch? Andersom heb ik Deep’n nooit meer dan sympathiek gevonden, heeft het me nauwelijks aangetrokken en dus heb ik die Soos slechts incidenteel bezocht.

    Mijn beeld is toch vooral een bus vol gele petjes die gingen protesteren in Den Haag tegen de gemeentelijke herindeling. Spandoek mee en zij zouden de heren politici dan wel eens laten merken hoe het bij ons er aan toeging.

    Doodzonde dat daar geen documentaire over gemaakt is. Ik zie die tweedekamerleden al zenuwachtig in hun papieren kijken. ‘Wat kijken die boeren boos! Wat staat er op dat spandoek? “Deep’n blif Deep’n”. Zal wel met die gemeentelijke herindeling te maken hebben. Hof van Twente? Delden? Diepenheim? Deep’n?” En dan na de tijd afdruipen, de camera negentig minuten lang van voren. Teleurgestelde boerenkoppen terug naar ons dorp. Geen commentaar, alleen maar beeld.

    Zou het na te spelen zijn? Reconstructie?

  3. Ah joh Goors’n jong’n! Maar opoe’s kamertje was leuk hè? 😉 Kun jij je nog herinneren dat we ook wel eens achter op het terrein van slager Regterschot waren en wie die (bijna bewegende) afvalbak durfde te openen? Was meestal Wouter die dat deed…

    “Deep’n blif Deep’n”. Vind het persoonlijk nog steeds grappig om op de parkeerplaats van de Jumbo in Goor een auto te zien met zo’n sticker op de achterruit (ja ze bestaan nog steeds).
    Ik merk dat jij vooral op een politieke manier aan Diepenheim denkt. Die invalshoek kwam niet bij me op tijdens het schrijven van dit blog. Andere sentimenten. Alhoewel het beeld wat jij schetst over een docu vermakelijk is. Ik zou zeggen, doe je best!

    Je kent mijn geschiedenis, heb zowel Diepenheim als Goor lief. Misschien ben ik wel de enige Diepenheimer die Goor niet afkraakt. Ik hoor overal en nergens bij. Ik mis de Goorse arrogantie niet. Maar feestvieren, dat kunnen ze daar. En die winkels zijn ook handig.

    Ja, da’s je zusje voor jou 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s