Gezellig

Nederlands is een kneuterig taaltje. Taal-tje, ja. Ik worstel soms (lees: vaak) met het beschrijven van al die kneuterigheid wanneer ik in het Engels schrijf. Of iets wil duidelijk maken, in mijn pidgin-Engels. Want dat is nou eenmaal mijn bedroevende Ingliesh. Steenkolen? Ijzererts!  En waarom zou ik in het Engels schrijven?, hoor ik jullie denken. Well, iets wat ontstaan is toen ik gek genoeg was om wat actief te worden op een internationale fansite.  Sowieso al een uitdaging, aangezien dat ook meteen mijn eerste interactieve stappen op het Internet waren. Ik kon eerder een reply op een forum plaatsen dan een e-mail sturen. I shit joe not. Zo gaan die dingen. Althans bij mij dan. Nu zit ik met de gebakken Engelse pears dat ik – bv op Facebook – meestal in het Engels schrijf, omdat die eerder genoemde fansite een zinkend schip is en al die vriendjes en vriendinnetjes nog steeds in beeld zijn op FB. Dus Engels maar weer. In het kader van ‘Nederlanders kunnen wel Engels lezen, maar Engelstaligen geen Nederlands’.

Ik vind bijvoorbeeld nooit een synoniem voor alles waar wij Lagelanders een ‘je’ of een ‘tje’ achter zetten. En geloof me, dat is vaak. Heel vaak. En vooral wanneer iets ‘gezellig’ is of gezellig bedoeld wordt. Een cultuur van een land is zo verweven met de taal. ‘Gezellig’, het meest onmogelijk te vertalen woord en tevens de cordis van wat Nederland is. In Nederland willen wij gezellig, doen wij gezellig, vinden we alles wat leuk, lief, aardig, sfeervol, familieachtig, samenzijn, De Mol-televisie, benen op de bank gezellig. Gezellig = Nederland. En gezellig wordt meestal vergezel(lig)d door verkleinwoorden. Een klein landje, sprekend in miniatuur-taal.

‘Kopje koffie?’ ‘Daar heb ik een mannetje voor.’  ‘Leuk bloesje!’ ‘Oh, was een aanbiedinkje…’  Erger wordt het wanneer wij Nederlanders in vakantietaal spreken. Op vakantie is alles – moet alles – sowieso nog gezelliger verwoordt worden dan in die andere 49 weken per jaar. De verkleinwoorden zijn dan niet aan te slepen. Dus dan spreken we over wijntjes op terrasjes, strandjes en plekjes. Broodjes van het bakkertje en roseetjes in het zonnetje. Autootje gehuurd waarmee je pittoreske plaatsjes en gezellige pleintjes kunt bezoeken. Het krantje in het campingwinkeltje, ’s morgens op je slippertjes. iPodje op tijdens dat wandelingetje, lekker muziekje erbij. Stokbroodjes, kaasjes, ijsjes. Op vakantie verblijven wij Nederlanders allen op dezelfde plek: in Madurodammetje.

“I had a little wine”. Dat klinkt toch verre van gezellig? “I had a little cup of coffee with my friend today”. Hoezo kleine koffie? Da’s zo niet gezellig. Bovendien vind ik ‘lekker’ ook behoorlijk lastig. ‘Tasty’ is absoluut niet hetzelfde als lekker. En dan ‘cosy’, alsof dat gezellig is. Sinterklaas is gezellig, maar leg dat maar eens uit aan een gezelligloze buitenlander die geen weet heeft van het bestaan van paardenvoetjes en speculaasjes….

“Sinterklaas kapoentje, gooi wat in m’n schoentje, gooi wat in m’n laarsje, dank u Sinterklaasje!”

Nu even wat schoentjes vullen en een wijntje…..gezellig hè?!

3 gedachten over “Gezellig”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s