Pioen poep aan m’n schoen

 

 

Annelin 11 jaar 00008
De pest van mountain hightijden is dat je zo hier en daar wat op het web smijt, van alles wat. Rustig even een blogje wegtikken schiet er vaak bij in. River Deep lijkt alweer een tijd geleden en zo moet het ook! Ik vrees dan ook dat dit een onsamenhangend schrijfsel wordt, net zoals ik momenteel ook – als een tierelier – onsamenhangend, maar tevreden tierelierend mijn dagen beleef.

Mooie pioentjes in’t tuintje, da’s één. En ik weet niet waar ineens die energie vandaan komt, ik wist niet eens dat ik dat xfcberhaupt nog zou meemaken, in deze vorm. Beetje overdreven wel, ik lijk potdomme wel een normaal, gezond tiep. Kannie hoor, ik mis mijn gezeik! En dat in de week van World MS Day, heb ik weer. Dus heb mezelf maar even geplaagd om een blogje in steenkolenengels te schrijven “in het kader van” (sommige lezers lazen dit op mun Facebook), maar zelfs daar werd ik niet moe van.

Onze Annelinnetje is vandaag 11 geworden, hyper de pypo! Verjaardag afgelopen donderdag gevierd i.v.m. jeugdkamp (klinkt Duitser dan het is), maar helaas geen kampfestijn voor onze benjamin, want griepje. Schade. De verjaardagsfestiviteiten zitten in ieder geval wel in de pocket. En ondanks dat onze Material Girl zich al 165 voorafgaande dagen in een stuiterend en kado-calculerend stadium bevindt, je kunt niet zeggen dat ze niet blij is, als de score binnen is. Zelfs zus wordt bijna doodgeknuffeld om het gegeven kado. Zus is – godzijdank – weer beter na wederom een periode van vertigo.

Annelin3

In de tussentijd is mijn eigen Kabouter Klus al weken bezig met het maken van een veranda. Inmiddels de terreur van de buurt, tsja. Een veranda, dat stond altijd hoog op mijn prioriteiten-lijstje. Buiten zitten deden we al graag, maar wat een vreugd om dit nu te kunnen doen zonder 3 fleece-truien! Ik ben een sucker for ouderwets, qua tuin. Hout, bordertje, bloemetjes, gras. Basic. Zo fijn om een Kleine Huis – Charles Ingalls in real life te hebben die dat snapt. Tis nog niet klaar (heul veul werk in je eentje!), maar de basis is er. Inmiddels zit het dak erop en ligt het terras eruit….

Amsterdam2011 00009
En ach, life is a party! Ik party mijn kont af. Na weekendje met ons viertjes, fijn feest gehad van mijn schone familie. Trouwens, dat weet niet iedereen: ik heb een hele leuke schoonfamilie. Je hebt familie die een feestje geeft in een donkerbruin achterzaaltje, maar je hebt ook familie die gewoon een stuk kasteel huren en dan los gaan. Dat laatste, dat heb ik dan weer 😉 Bovendien zijn ze ook belachelijk lief en leuk. Van het soort waar niks over te roddelen valt. Te lief, te dierbaar.

Hans en janneke 00050

Hans en janneke 00055

En alsof mijn leven niet saai genoeg is, afgelopen weekend met lief zoolmeetje Karoline aan zee geweest. Er is niemand on Earth die exact dezelfde stinkende kazen lekker vindt en die zo geweldig associatief kan denken als zij. Met Kar is het mountain deep-river high. Van tranend lachen, tot tranend serieus. Intelligentie. Schoonheid, van binnen en buiten. Aiyam lukkie! Wijntjes scoren bij de wijnbar, smakelijk lachen om gefersonificeerde melanoompjes op strandstoelen, bijzondere bustripjes…

Karoline zandvoort 00033

Karoline zandvoort 00012

Je ziet het, ik heb een miserabel leven momenteel. Vanavond hebben we een dansfeest van vrienden in Den Haag moeten laten schieten, vanwege Annelin’s verjaardag. Ook vanwege het eventuele brengen en halen van en naar kampf, omdat meisje beetje slaap-issues heeft. Maar dus griep en alles weer anders. En zo gaat het. Niks is te voorspellen en alles is okxe9.  Guusje is weer ok. Ik weet inmiddels: bij ons hoort het ongewone en onvoorspelbare. Never a dull moment. Het diem carpen is een tweede natuur geworden en ik kan oprecht zeggen – na vele jaren – dat ik niet meer wakker lig van dingen die niet gaan zoals je wilt en verwacht. En voor een control-freak is dat het hoogst haalbare, vinnik. Kan ik gewoon zeggen dat ik best wel tevreden ben? Nu? Geen paniek, ik verwacht t.z.t. wel weer ellende en gezeik, maar nu even niet :-) Nu, geniet ik van o.a. pioen poep aan m’n schoen en alles wat leuk is aan ‘nu’. Ik hou van ‘Nu’. Ben door m’n rug gegaan vandaag, dus beetje kreupel. Moet maar even niet zo overdrijven in ‘doen’. Maar pijn, ach….daar kun je wel wat om doen. I do, therefore I am.

Ciao amici,

Magz xx

Eddie Vedder en zijn ukelele deze week nieuw in mijn collectie :-) Leuk, maar niet de thrill die ik ervaarde bij Into The Wild en – bandtechnisch gesproken – Backspacer. Wel mooi liedje dit. Heel mooi eigenlijk….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s